้ว่าการตายของร่างโคลนจะไม่สามารถทำให้บอสถูกสังหารได้ แต่มันก็เป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่ออยู่ดีหลังจากผ่านไปได้ครึ่งนาทีในที่สุดร่างโคลนตัวสุดท้ายก็ถูกสังหารอย่างสมบูรณ์ เขารีบทะยานไปที่ด้านหลังของหม่าเต๋อจือ ตอนนี้พลังชีวิตของหม่าเต๋อจือเหลืออยู่เพียงแค่ 30% เท่านั้น สกิลของมู่จื่อหานถูกใช้งานจนหมดแล้วการโจมตีของพี่หน่ายก็ไม่ได้มากไปกว่ามู่จื่อหานเท่าไหร่นัก เย่ฮวาเห็นเช่นนั้นก็พูดขึ้นว่า “สกิลของฉันถูกคูลดาวน์จนเกือบหมดแล้ว ฉันจะดึงค่าความเกลียดชังมาไว้ที่ฉันส่วนเธอรีบฟื้นฟูก่อนแล้วกันนะ”พูดจบสกิลดาบยวี่เจี้ยนเจ็ดวิถีและสกิลฟาดฟันต่อเนื่องก็ถูกส่งออกไป การโจมตีที่มีตัวเลขสูงกว่ามู่จื่อหานทำให้หม่าเต๋อจือหันมามองเขาด้วยสายตาโกรธแค้น“เจ้าเผ่าเทพ เดิมทีข้าคิดว่าจะเล่นกับเจ้าให้หายเบื่อเสียก่อนแต่คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะรนหาที่ตายให้ตัวเองขนาดนี้…หึหึ…ถ้าเช่นนั้นข้าจะทำให้เจ้าสมปรารถนาเอง!”หม่าเต๋อจือยกฝ่ามือซ้ายขึ้น เงาสีดำทะมึนปรากฏขึ้นก่อนจะปะทะเข้าที่กลางอกของเย่ฮวา–––––“49447”เย่ฮวาถอยผงะออกไปสองก้าวพร้อมกับเลือดที่กระอักออกมาจากมุมปาก ให้ตายเถอะ…การป้องกันของเขายังห่างจากมู่จื่อหานอีกไกลเลย!เขารีบกลืนโอสถลมฝนเข้าไปเพื่อฟื้นฟูเลือดให้ตัวเองพร้อมๆ กับโจมตีหม่าเต๋อจืออย่างไม่หยุด ทว่าในเวลาเดียวกันมันก็โจมตีเข้าอย่างต่อเนื่องด้วยเช่นกัน เป็นเพราะการป้องกันที่ไม่สูงเท่าไหร่นักจึงทำให้เล