ข้าเป็นอิสระแล้ว…เป็นอิสระแล้ว…เป็น…อิสระ…แล้ว…เย่ฮวาหน้าแข็งทื่อราวกับน้าแข็งขณะมองไปยังเงาสีขาวที่ลอยหายออกไป มุมปากของเขากระตุกขึ้นพร้อมกับตะโกนด่าออกมา “ไอ้หมาเวร!!!”“ฮ่าๆๆ…หลังจากมันถูกกักขังไว้นานกว่าสองพันปี ดูเหมือนว่ามันจะไม่หลงเหลือจิตวิญญาณเหมือนก่อนหน้านี้อีกต่อไปแล้วสินะ อสูรป่าไร้ความสามารถอย่างมันปล่อยไปก็ดี”พูดจบสีหน้าของเธอก็กลับมาเคร่งขรึมและดุร้ายอีกครั้ง “นักรบผู้กล้าหาญ…ตอนนี้…ถึงเวลาของพวกเราแล้ว…”ไอ้หมาซังกะบ๊วย! ไม่ช่วยไม่ว่าแต่เป็นเพราะแกฉันเลยต้องเสียสกิลไปโดยเปล่าประโยชน์แบบนี้ หลังจากนี้ยังต้องใช้สกิลร่างอมตะอีกหลายครั้งเลยนะโว๊ย ไอ้หมาชั่ว!!!อิคนาติสยกฝ่ามือของเธอขึ้น กรวยน้าแข็งแหลมปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของเธอ ขณะที่สายตาที่เยือกเย็นกำลังจ้องมองมาทางเขา “น้าแข็งตัดสิน!”“ฟูม!”เสียงดังขึ้นอีกครั้งพร้อมกับเกล็ดน้าแข็งที่แตกกระจายออกจากกันและกลายเป็นมวลพลังงานความเย็นขนาดใหญ่ที่แผ่ซ่านไปทั่วทุกสารทิศ ชั้นน้าแข็งหนาปกคลุมรอบตัวพร้อมกับพลังงานความเย็นที่ลอยผ่านร่างของเย่ฮวาไปจนทำให้เขาถูกแช่แข็งชั่วขณะ!อิคนาติสปรากฏตัวขึ้นจากทางด้านหน้าของเย่ฮวาพลันยิ้มให้เขาด้วยรอยยิ้มบางๆ “ร่างของเจ้า…ข้าขอนะ…”“สวบ!”ชั้นน้าแข็งที่ปกคลุมอยู่บนร่างของเย่ฮวาแตกออกจากกัน ปลายดาบที่แหลมคมฟาดไปด้านหน้าด้วยสกิลสะบั้นสิบอักขระก่อนจะแทงเข้าที่กลางอกของเธอ–––––“37921”“71825”อิคนาติสถอยผง
