อสู้มาช่วงเวลาหนึ่งก็ทำให้ผู้เล่นลดลงจนเกือบหมด ตอนนี้แนวป้องกันของเหวลึกเป็นเหมือนกับฟลอยด์ดีบุกที่พร้อมจะแตกได้ทุกเมื่อเทียนเซี่ยป้าเริ่นพ่ายแพ้ให้กับพวกเขาแล้ว ต่อให้สามารถโจมตีเหวลึกได้สำเร็จแต่พวกเขาก็ถูกคนของหานเยว่เหมิงล้อมไว้ในเหวลึกอยู่ดี ทว่ากิลด์หานเยว่เหมิงของพวกเขาไม่ได้ต้องการชัยชนะที่ต้องแลกกับการสูญเสียคนจำนวนมาก ยิ่งเสียหายน้อยเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเท่านั้น!ตอนที่พวกเขากำลังสู้กันอยู่ จู่ๆ พี่หน่ายก็ส่งข้อความมาหาพวกเขา “แย่แล้วเย่เย่น้อย! ตอนนี้ผู้เล่นกิลด์หยินห่ายฝูเซิงกับซายวี่กำลังอ้อมสันเขาน้าแข็งจากด้านข้างของเหวลึกธาราโบราณ! อีกไม่กี่นาทีต่อจากนี้พวกเราได้ถูกฆ่าตายกันหมดแน่!”เย่ฮวาขมวดคิ้วเข้าหากัน แม้แต่กิลด์หยินห่ายฝูเซิงก็ลงมือ กิลด์ซายวี่ก็มาที่นี่ ดูเหมือนว่าคงจะไม่ใช่เรื่องง่ายแล้วสิ!สมองของเย่ฮวาเริ่มประมวลผลอย่างหนัก “ถอย! เข้าไปด้านในเหวลึก ที่นั่นมีถ้าอยู่แห่งหนึ่งด้วยใช่ไหม? พวกเราเข้าไปด้านในก่อนแล้วค่อยหาโอกาสกลับเมือง!”พี่หน่ายพูดด้วยน้าเสียงราวกับไม่เห็นด้วย “ทุกคนต่างก็กำลังสู้กันอยู่ แต่ให้ฉันพาคนอื่นๆ กลับเมืองเนี่ยนะ? ได้ที่ไหนกันล่ะ!”มู่จื่อหานพูดโน้มน้าวใจ “พี่หน่ายทำตามที่เย่ฮวาบอกเถอะ เขาเป็นหัวหน้ากิลด์ของเรานะ เชื่อการตัดสินใจของเขาดีที่สุด”พี่หน่ายจึงทำได้เพียงแค่ตอบตกลงอย่างไม่มีเงื่อนไขเย่ฮวารีบนำผู้เล่นของกิลด์หานเยว่เหมิงพุ่งตัวไปด้าน
