“สวบ!”ตอนที่เย่ฮวากลับเข้ามาอยู่ในร่างของตัวเองอีกรอบก็พบว่าชิงฮว่าซางได้กลับมาใส่ชุดคลุมสีดำอีกครั้งแล้วหมวกฮู้ดใบใหญ่ปิดบังใบหน้าของเธอจนไม่สามารถมองเห็นหน้าได้ เธอเงียบเสียงและก้าวเท้าไปหยิบไอเท็มที่ถูกดรอปลงมาจากยาวเนี่ยน “นายไม่ต้องห่วง…ถึงยาวเนี่ยนจะถูกฆ่าตายแต่ก็มีแค่ค่าประสบการณ์เท่านั้นที่ลดลง ไม่ได้ส่งผลต่อเลเวลปัจจุบันของเธอ”ใครเป็นห่วงเรื่องยาวเนี่ยนกันล่ะ…ผู้เล่นระดับสูงอย่างเธอ เขาต้องเป็นห่วงด้วยเหรอ?ทว่าก่อนหน้านี้เขาแอบคิดว่าถ้าหากเห็นหน้าที่แท้จริงของหัวหน้ากิลด์อายฮว่าอาจจะถูกฆ่าปิดปากได้ แต่ชิงฮว่าซางกลับไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้และเขาเองก็แสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นเช่นเดียวกันชิงฮว่าซางและเย่ฮวาหยิบวาร์ปออกมาก่อนจะเดินทางกลับเมืองลั่วเซียวทันที ตอนที่วาร์ปส่งพวกเขากลับมาที่เมืองลั่วเซียวก็พบว่ายาวเนี่ยนกำลังยืนรออยู่ก่อนหน้านี้แล้ว ชิงฮว่าซางใช้น้าเสียงที่แหบพร่าพูดกับเย่ฮวาว่า “ขอบใจมากที่มาช่วยภารกิจในครั้งนี้ ส่วนเรื่องยาอยู่ยงคงกระพันของนาย ฉันจะชดเชยให้เพื่อเป็นการขอบคุณ”เย่ฮวาเกาท้ายทอยแกร่กๆ “อย่าพูดแบบนี้สิ ทั้งเรื่องที่กิลด์หานเยว่เหมิงกลับมาแข็งแกร่งมากขึ้น ไหนจะตอนที่ฉันถูกกลุ่มของจื้อลี่ชาวฉุนไล่ฆ่าที่ภูเขากระดูกมังกร บวกกับตอนที่คุ้มกันเมืองชิงสุ่ยจากกองทัพอันเดด รวมไปถึงแหล่งเก็บไอเท็มชุดและเรื่องอื่นๆ อีกมากมาย ทั้งหมดก็เป็นเพราะเธอเคยช่วยไว้ทั้งนั้น ภ
