เสียเลยเวลาผ่านไป เย่ฮวาได้เดินทางไปยังเวทีสังเวียนเพื่อเก็บเกี่ยวเหรียญทองหลังจากเก็บเหรียญทองจากเวทีสังเวียนของเมืองชิงสุ่ยครบ 19 สนามแล้วเย่ฮวาก็เดินทางไปที่วิหารของเมืองชิงสุ่ยทันทีราชวังของเมืองชิงสุ่ยมีความหรูหรามากกว่าก่อนหน้านี้ ทว่าคนที่นั่งอยู่บนบัลลังก์กลับไม่ใช่ราชาคนเดิมอีกต่อไป แต่กลายเป็นเรโนลด์บุตรชายของเขาราชาเรโนลด์สวมใส่ด้วยชุดเกราะรบสีทองทั้งตัวและนั่งอยู่บนบัลลังก์สูง ทันทีที่เห็นเย่ฮวาเดินเข้ามาเขาก็รีบเดินลงมาต้อนรับพร้อมกับพูดด้วยน้าเสียงเคารพว่า “ท่านเทพพยากรณ์ผู้ยิ่งใหญ่ ไม่ได้เจอกันเกือบครึ่งปี ท่านเป็นอย่างไรบ้าง?”เย่ฮวายิ้ม “สบายดีครับ”เรโนลด์พยักหน้า “เยี่ยมเลย…ว่าแต่ท่านเทพพยากรณ์เดินทางมาถึงที่นี่มีธุระอะไรหรือ?”เย่ฮวาล้วงมือเข้าไปหยิบคำสั่งราชาศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ในกระเป๋าออกมา แสงสว่างจากแผ่นป้ายสีทองสาดส่องไปทั่วทั้งห้องจนทำให้เกิดแสงสีทองระยิบระยับไปทั่ว “คำสั่งแผ่นนี้สามารถแลกกับอะไรบางอย่างจากท่านได้จริงๆ ใช่ไหม?”เรโนลด์ยื่นมือออกมารับคำสั่งราชาศักดิ์สิทธิ์ไปสายตาของเขาเต็มไปด้วยความชื่นชม หลังจากผ่านไปครู่หนึ่งเขาก็หันมาพูดกับเย่ฮวาว่า “ตำนานกล่าวไว้ว่าผู้ที่ได้ครอบครองคำสั่งราชาศักดิ์สิทธิ์คือผู้ที่ถูกเลือกโดยราชาศักดิ์สิทธิ์ เมืองชิงสุ่ยจะพัฒนาได้ดียิ่งขึ้นเมื่อมีสิ่งนี้ เอาล่ะ…นี่คือรางวัลที่ท่านจะได้รับท่านเทพพยากรณ์ผู้ยิ่งใหญ่…”“ติ๊ง!”“ประ
