ต้องตอบสนองความต้องการของพวกเขาเสียหน่อยแล้ว!……การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือดจนทำให้เย่ฮวากลายเป็นเทพสังหารภายในชั่วพริบตา ก่อนหน้านี้เขาเคยผ่านเหตุการณ์นี้มาก่อนแล้วตอนที่เขายังอยู่ในหมู่บ้านมือสมัครเล่น ทว่าตอนนี้เป็นครั้งแรกที่เขาเดินทางมาสังหารคนของเซิร์ฟเวอร์ญี่ปุ่นเกาหลี และดูเหมือนว่าสวรรค์คงไม่อยากให้เขาได้อยู่อย่างสงบสุขเลยสินะ……ระหว่างทางเย่ฮวายังคงสังหารผู้เล่นอย่างไม่หยุดยั้งจนเขาเองก็ไม่รู้ว่าตัวเองสังหารอีกฝ่ายไปมากขนาดไหนแล้ว ตอนที่ม้าจ้านหยินคูลดาวน์สิ้นสุดลง เขาก็รีบเรียกม้าจ้านหยินออกมาเพื่อเพิ่มความเร็วและเพิ่มค่าสเตตัสของตัวเองทันทีโชคดีที่อาร์มมาร์คเป็นผู้เล่นเกราะหนัง อีกฝ่ายจึงไม่สามารถขี่สัตว์พาหนะได้ ไม่เช่นนี้อีกฝ่ายคงตามเย่ฮวาทันอย่างแน่นอน ถ้าเป็นเช่นนั้นเขาคงหนีไปได้นานสุดไม่เกินครึ่งชั่วโมง ท้ายที่สุดก็คงต้องถูกสังหารจนตายอยู่ดีม้าจ้านหยินวิ่งอย่างต่อเนื่องและในที่สุดเย่ฮวาก็เดินทางมาถึงฝั่งทะเล ทันทีที่เห็นลมทะเลอยู่ตรงหน้าเขาก็แทบจะหลั่งน้าตาออกมา จู่ๆ เขาก็นึกถึงบทเพลงหนึ่งขึ้นมาในหัว––––––เด็กคนหนึ่งเดินทางออกมาจากบ้านตนเองเพื่อมาใช้ชีวิตบนโลกกว้าง…แต่ที่แห่งนั้นกลับไม่ได้มีบรรยากาศปลอดโปร่งและเสื้อผ้าดีๆ เหมือนกับที่บ้านเกิด………“ตูม!”เย่ฮวากระโดดลงน้าอย่างรวดเร็ว เขายกเลิกการใช้ม้าจ้านหยินเพื่อสั่งให้มันกลับเข้าไปอยู่ในช่องมิติตามเดิมตอนนี้ต้องรออีกสิ