จจนเปี่ยมล้นมันคือดาบตกสวรรค์จริงๆ ด้วย!!!จิ้งหย่าจะได้กลับมาอีกครั้งแล้ว!ผู้เล่นเริ่มเข้ามาห้อมล้อมเขาไว้อีกครั้งแล้ว เขาจึงหันไปพูดกับอาร์มมาร์คว่า “ครั้งนี้ฉันมาที่นี่เพื่อดาบเล่มนี้ ฉันไม่ได้ต้องการไอเท็มชิ้นอื่นที่บอสดรอปไว้ นายว่าเงื่อนไขของนายมาได้เลย ฉันแค่อยากจะออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุดเท่านั้น”อีกฝ่ายกระตุกยิ้ม “นายฆ่าผู้เล่นในประเทศฉันไปเยอะแยะขนาดนี้ คิดจะกลับออกไปแบบง่ายๆ งั้นเหรอ?เลิกเพ้อเจ้อได้แล้ว!”เย่ฮวาถอนหายใจออกมาเบาๆ เขากวาดตามองไปที่ไอเท็มที่กองอยู่บนพื้น ในนั้นคงมีไอเท็มทองเข้มแน่นอนแต่สำหรับเขาแล้วไอเท็มเหล่านี้ไม่ได้มีราคาอีกต่อไป ถ้าหากเขาหยิบของเหล่านี้ไปต่อหน้าต่อตาคงเสียหน้าแย่ สู้ไม่หยิบอะไรไปเลยยังจะดีเสียกว่าเม่ยเอ๋อร์หันมาพยักหน้าให้เขาเบาๆ ใต้เท้าของเธอเกิดแสงสว่างขึ้นก่อนจะกลายร่างเป็นแมววิญญาณเก้าหางตัวใหญ่ ส่วนเขาก็เปิดใช้อนุสรณ์รวมวิญญาณและหันไปพูดกับอาร์มมาร์คว่า “ในเมื่อนายตัดสินใจแบบนี้ก็อย่าหาว่าฉันหนีไปแบบหน้าด้านๆ ก็แล้วกัน!”“โฮก!!!”เสียงคำรามดังกึกก้องไปทั่วจนพื้นดินสั่นสะเทือน วงเวทย์ปรากฏขึ้นใต้เท้าของเย่ฮวาพร้อมกับร่างของมันติคอร์ที่กระโดดออกมา หลังจากควบคุมเม่ยเอ๋อร์แล้วพวกเขาทั้งสองก็วิ่งไปยังขอบแดนระหว่างเซิร์ฟเวอร์ทันที!“คิดจะหนีงั้นเหรอ?”อาร์มมาร์คง้างคันธนูในมือแล้วระดมยิงเข้าใส่เย่ฮวาอย่างไม่รีรอ ศรมึนงงและศรน้าแข็งถูกส่งออกม