งไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะออกตามหาผู้เล่นเพียงคนเดียวได้ในระยะเวลาสั้นๆ ที่สำคัญไปกว่านั้นคือคนเหล่านั้นยังไม่เห็นเส้นผมของเขาแม้แต่เส้นเดียว ถ้าหากพวกเขายังเสียเวลาตามหาก็คงจะไม่ได้อะไร สู้หันไปจัดการกับปีศาจโม๋เยี่ยนยังจะดีเสียกว่าเพราะค่าประสบการณ์ของปีศาจเหล่านี้ไม่ได้น้อยไปกว่าบอสเลยสักนิดเพื่อให้ทุกอย่างสะดวกสบายมากยิ่งขึ้นหลังจากนี้เย่ฮวาจึงปล่อยให้ระบบดาวน์โหลดข้อมูลทั้งหมด หลังจากนี้ไม่ว่าจะไปที่เซิร์ฟเวอร์ใดก็ต้องทำเช่นนี้ ไม่อย่างนั้นคงยืนเป็นใบ้เพราะฟังไม่ออกแน่ๆระหว่างทางเขาเจอผู้เล่นจำนวนไม่น้อยที่ไม่สามารถมองเห็นพิกัดของเขาได้ ซึ่งทำให้เย่ฮวารู้สึกโล่งใจขึ้นพร้อมกับความรู้สึกที่เริ่มผ่อนคลายลง ทว่าเขาก็ยังไม่กล้าประมาทเพราะที่นี่ไม่ใช่บ้านเมืองของตัวเอง และเขาก็เป็นเหมือนกับชิ้นเนื้อที่วางอยู่ในปากของคนเหล่านั้น ถ้าหากพวกเขาสามารถสังหารเขาได้ก็คงทำให้ค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้นไม่น้อยหลังจากออกตามหาตลอดทั้งบ่าย เขาก็ยังไม่พบเบาะแสใดๆ เพียงชั่วพริบตาก็เป็นเวลาหกโมงเย็นแล้วมู่จื่อหานส่งข้อความมาหาเขาเพื่อให้ออกไปกินข้าวเย็นด้วยกัน เขาจึงทำได้เพียงแค่ออกจากระบบเพื่อไปหาอะไรรองท้องก่อนหลังจากเข้าสู่เกม พิกัดของผู้เล่นจะถูกเปิดเผยสู่สาธารณะทันที ดังนั้นเขาจึงต้องออกตามหาช่องแคบของผาหินเพื่อซ่อนตัวไว้ก่อนจะออกจากระบบบนโต๊ะอาหารสายตาของสองสาวยังคงมองมาที่เขาพร้อมกับยิงคำถามกับอย่างไ