ด้อีกแล้วเนื่องจากมาถึงจุดสิ้นสุดในการเดินทางของมัน เย่ฮวากระโดดลงมาจากหลังของมันแล้วเก็บมันกลับเข้าช่องมิติสัตว์เลี้ยงทันที“ชิ้ง!”เสียงดาบดังขึ้นขณะถูกดึงออกมาจากฝัก เขามองไปยังภูเขาที่อยู่ห่างออกไปและยาวเหยียดจนไกลสุดลูกหูลูกตา กลิ่นอายของความตายยังคงหมุนวนอยู่ภายในนี้ ช่างไร้ชีวิตชีวาเสียเหลือเกินทวีปที่แตกสลาย…ฉันมาถึงแล้ว!“ตุบ!”รองเท้าเหยียบลงบนพื้นดินสีเหลืองที่แตกระแหง บนพื้นดินที่แห้งแล้งแห่งนี้มีรอยเท้าถูกทิ้งร่องรอยไว้ซึ่งเป็นรอยเท้าที่ลากยาวไปจนถึงด้านบนภูเขาสูงมืดมนที่อยู่ห่างไกลออกไป…
