“ซ่า…”น้าภายในมหาสมุทรปกคลุมร่างของเย่ฮวาไว้ แม้แต่เกราะเหล็กหนาๆ บนตัวของเขาก็ไม่สามารถรักษาความอบอุ่นภายในร่างกายได้ มือของเขาในเวลานี้แข็งทื่อเพราะความหนาวเหน็บจนทำให้มือที่ถือดาบมังกรสงบอยู่แทบจะไม่สามารถงอนิ้วได้ตอนนี้เย่ฮวาแช่อยู่ในน้ามามากกว่าสองชั่วโมงแล้ว ม้าจ้านหยินจะออกมาอีกครั้งก็ตอนที่มาเจอกับเกาะกลางมหาสมุทรหรือโขดหินปะการังเท่านั้น แม้ว่าจะประหยัดเวลาไปได้ไม่น้อย แต่ตอนที่มองไปด้านหน้าเขากลับรู้สึกว่าตัวเองยังห่างจากทวีปที่แตกสลายอีกค่อนข้างมาก ทว่าระยะทางที่ยาวนานก็ทำอะไรคนที่มีใจสู้อย่างเขาไม่ได้รู้ตัวอีกทีเขาก็เดินทางมาถึงจุดลึกของมหาสมุทรแล้วถ้าหากไม่ใช่เพราะมีทวีปที่แตกสลายคอยเป็นตัวนำทางให้เขา ป่านนี้เขาคงจะหลงทางอยู่ในน้าทะเลไปแล้วสัตว์ประหลาดใต้ทะเลที่อยู่รอบตัวเริ่มน้อยลงทุกที แต่มันกลับไม่ใช่เรื่องดีสำหรับเขาเท่าไหร่นัก เพราะสัตว์ประหลาดเหล่านี้มีไว้เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้เล่นออกจากแผ่นดินหลิงเกิง ไม่ว่าผู้เล่นจะแข็งแกร่งขนาดไหนก็อาจจะถูกสัตว์ประหลาดกลืนกินเข้าจนทำให้ตายได้และหลิงเกิงเองก็คงไม่ยอมปล่อยให้ผู้เล่นผ่านไปยังเซิร์ฟเวอร์อื่นได้ง่ายๆ ดังนั้นมหาสมุทรแห่งนี้อาจจะมีสิ่งที่น่ากลัวกว่าสัตว์ประหลาดใต้ท้องทะเลก็เป็นได้แขนและขาของเขายังคงทำงานและว่ายไปด้านหน้าอย่างไม่หยุดหย่อน ทันใดนั้นเขาก็พบหินก้อนหนึ่งโผล่ขึ้นมาเหนือผิวน้า!หรือว่าจะเป็นมอนสเตอร์?คงไม่ใช่
