าเดียวกันเขาก็พบว่ามีแนวปะการังลอยอยู่เหนือผิวน้าในที่สุดโชคก็ช่วยเขาจนได้!เขาพยายามตะเกียกตะกายเพื่อแหวกกลางระหว่างกลุ่มสัตว์ประหลาดเหล่านี้เพื่อเข้าใกล้หินก้อนนั้นให้มากที่สุด ระหว่างรอสกิลดาบยวี่เจี่ยนเจ็ดวิถีที่กำลังคูลดาวน์เย่ฮวาก็รีบพุ่งเข้าไปหาสัตว์ประหลาดตัวนั้นและปล่อยสกิลเข้าใส่มันอย่างไม่รีรอ“สวบ!”วินาทีต่อมาร่างของเขาก็หายไปหยุดอยู่ด้านหลังของสัตว์ประหลาดตัวนี้ พร้อมกับระลอกคลื่นที่กระเพื่อมอย่างแรงจนทำให้ร่างของเย่ฮวาสั่นไปมา วินาทีต่อมาเขาก็รีบปีนขึ้นไปด้านบนหินปะการังก้อนนั้นทันที!หลังจากขึ้นมาด้านบนหินแล้ว ม้าจ้านหยินก็ถูกเรียกออกมาก่อนจะลอยตัวขึ้นกลางอากาศ วินาทีต่อมาสัตว์ประหลาดตัวเมื่อครู่ก็โผล่ขึ้นมาเหนือน้าแล้วอ้าปากกว้างก่อนจะกินหินปะการังก้อนนั้นทันทีเย่ฮวาถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกและมองไปยังกลุ่มสัตว์ประหลาดเหล่านั้นที่แหวกว่ายอยู่กลางมหาสมุทร ทันทีที่ใช้มือตบไปที่คอของม้าจ้านหยิน ปีกสีขาวบริสุทธิ์ของมันก็ถูกกางออกแล้วลอยขึ้นสูงทันทีเมื่ออยู่ภายในน้าม้าจ้านหยินจะไม่สามารถใช้งานได้ดังนั้นก่อนหน้านี้เขาจึงไม่ได้เรียกมันออกมา ถ้าหากไม่ใช่เพราะมีหินปะการังเมื่อครู่ ป่านนี้เขาคงยังลอยคอสู้กับสัตว์ประหลาดเหล่านั้นอยู่แน่ๆ แม้ว่าเย่ฮวาอาจจะสู้กับมันได้ แต่ในเวลานี้เขากลับไม่อยากเสียเวลาเพราะยังมีภารกิจที่สำคัญมากกว่านั้นมองเผินๆ อาจจะดูเหมือนว่าทวีปที่แตกสลายห่าง
