นครั้งคราว ถึงแม้ว่าระดับความเร็วของมันอาจจะสู้การวิ่งบนพื้นดินไม่ได้ แต่ปีกสีขาวบริสุทธิ์ของมันเมื่อกางอยู่กลางอากาศมันกลับทำให้เย่ฮวารู้สึกถึงความสวยงามของเกมนี้จะว่าไปก็รู้สึกอิจฉาหลุนเค่อเหมือนกัน เพราะอินทรีย์ยักษ์ตัวนั้นของเขาดูสง่างามและทรงพลังอย่างมาก อีกทั้งยังเป็นสัตว์เลี้ยงที่ใช้เหาะเหินเดินอากาศโดยเฉพาะ ซึ่งแตกต่างจากม้าจ้านหยินของเย่ฮวาที่บินได้เพียงแค่หนึ่งนาทีเท่านั้น แม้ว่าเขาจะรู้สึกไม่ค่อยพอใจกับความสามารถของม้าจ้านหยินตัวนี้ แต่เขาก็ไม่คิดที่จะโหยหาหรือนำสัตว์พาหนะของตนเองไปเทียบกับตัวอื่นให้ทุกข์ใจหลังจากใช้เวลาเดินทางราวๆ หนึ่งชั่วโมง ในที่สุดเย่ฮวาก็เดินทางมาถึงเมืองลั่วเซียว ซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของเซิร์ฟเวอร์จีน และเป็นเมืองหลักระดับหนึ่งเพียงหนึ่งเดียวของที่นี่!กำแพงเมืองลั่วเซียวถูกสร้างขึ้นโดยหินอิฐสีเขียวซึ่งมีความสูงหลายสิบเมตร นอกจากนี้ยังมีความยาวที่ไกลสุดลูกหูลูกตาจนมองไม่เห็นจุดสิ้นสุด หากมองด้วยตาเปล่าเมืองลั่วเซียวน่าจะมีพื้นที่กว้างขวางเทียบเท่ากับเมืองชิงสุ่ยที่นำมาต่อกันยี่สิบกว่าเมืองภายในเมืองลั่วเซียวมีผู้เล่นเดินเข้าเดินออกกันขวักไขว่ แม้ว่าเย่ฮวาจะไม่รู้จักคนเหล่านี้แต่เขาก็รับรู้ได้ว่าคนเหล่านี้เป็นผู้เล่นภายในกิลด์ ‘อายฮว่า’ เพราะมีชื่อกิลด์ระบุอยู่เหนือศีรษะของพวกเขาดูเหมือนว่าเย่ฮวาน่าจะเป็นผู้เล่นคนแรก ที่ไม่ใช่สมาชิกภายในกิลด์อา
