ดาอย่างเขาจะได้เสพสุขกับความงดงาม และความสุขเช่นนี้ หากไม่ใช่เพราะมู่จื่อหานตอนนี้เขาคงอยู่ในห้องพักแคบๆ กับกวาจื่อและนั่งกินมาม่าอยู่ก็เป็นได้หลังจากเขาย้ายมาอยู่ในวิลล่า กวาจื่อก็ย้ายกลับไปอยู่ในหอพักมหาวิทยาลัยอีกครั้ง หมอนี่ก็จริงๆ เลย ก่อนหน้านี้บอกว่าหอพักในไม่มีอินเตอร์เน็ต แต่ท้ายที่สุดก็มาพบว่าหมอนั่นโกหก เพื่อย้ายออกมาอยู่ข้างนอกถึงกับทำให้ป้าข้างห้องเข้าใจผิดคิดว่าเขาเป็นพวกชายรักชายอีกแต่ก็ต้องขอบคุณกวาจื่อเหมือนกัน ถ้าหากไม่มีเขาเย่ฮวาคงไม่สามารถดึงตัวเองออกมาจากจุดนั้นได้ ถ้าหากไม่มีเขาเย่ฮวาคงไม่มีชีวิตรอดในคืนนั้นและถูกส่งตัวไปรักษาตัวที่โรงพยาบาล ถ้าหากไม่มีเขาป่านนี้…คงไม่มีความสุขที่แสนหวานเช่นนี้……มู่จื่อหานยืนอยู่ข้างเย่ฮวา ตอนนี้นอกจากเล่นเกมและนอนหลับแล้ว ก็พบว่าเธออยู่ข้างเขาตลอดเวลาความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งสองสนิทสนมกันราวกับเป็นเงาของกันและกัน ยากเกินกว่าจะดึงออกจากกันได้ แม้ว่าจะมีบางครั้งที่เย่ฮวาจะรู้สึกอึดอัดใจบ้าง แต่ต้องยอมรับว่าภายในใจของเขารู้สึกได้ถึงความหวานฉ่าราวกับน้าผึ้งมีหญิงสาวผู้งดงามนามว่ามู่จื่อหานเป็นแฟนสาว และเธอก็เป็นถึงหัวหน้ากิลด์หานเยว่เหมิง ผู้หญิงที่ทำให้ผู้เล่นในเกมเสมือนจริงต่างพากันใจสั่น อีกทั้งยังเป็นลูกสาวของประธานแห่งบริษัทมู่เย่กรุ๊ป เธอคงจะตาบอดสินะถึงได้มาชอบผู้ชายธรรมดาๆ ไร้เงิน ไร้อำนาจและไร้ความสามารถอย่างเขานี่คงเป็น
