มื่นเท่านั้น นอกจากนี้ผู้เล่นทั้งเซิร์ฟเวอร์ก็ดูเหมือนว่าจะมีเลเวลลดลงคนละ 1-2 เลเวลเป็นอย่างต่าด้วยเมื่อคิดถึงจิ้งหย่าเขาก็นึกถึงสายตาของเธอที่มองมาทางเขาด้วยรอยยิ้มก่อนที่เธอจะสละชีพเพื่อบ้านเมืองความงดงามนั้น…มู่จื่อหานมองเย่ฮวาอย่างเงียบๆ ก่อนจะยื่นมือมาลูบแก้มของเย่ฮวาอย่างเบามือ “เย่ฮวา ทุกคนกำลังรอนายอยู่นะ”เย่ฮวามองไปยังผู้เล่นที่ยืนอยู่ด้านหลังมู่จื่อหานและพวกเขากำลังรอฟังคำสั่งจากเขาอยู่ เย่ฮวาฉีกยิ้มออกมาเล็กน้อย “ทุกคนไปพักผ่อนกันก่อนเถอะ การต่อสู้สิ้นสุดลงแล้ว…”พี่หน่ายและเยว่เอ๋อร์คำนวณความเสียหายที่เกิดขึ้นส่วนผู้เล่นจำนวนหลักหมื่นก็ทยอยออกจากระบบไปทีละคนจนหมด หลังจากที่ทุกคนออกจากระบบแล้ว เย่ฮวาก็เดินขึ้นไปด้านบนกำแพงเมืองเพียงลำพัง ลมหนาวพัดผ่านร่างของเขาจนทำให้รู้สึกได้ถึงความหนาวเหน็บที่กระทบเข้ากับร่างของตัวเอง สายตาของเย่ฮวามองไปยังสถานที่ที่ไกลแสนไกลโดยไม่มีคำพูดใดหลุดลอยออกมาจากปากของเขาแม้แต่พยางค์เดียว…“ติ๊ง!”“ประกาศจากระบบ: การต่อสู้ระหว่างกองกำลังอันเดดได้สิ้นสุดอย่างเป็นทางการแล้ว ภายใต้การต่อสู้จากผู้เล่นจากเมืองหลักทั้งสี่ ทำให้ไม่มีเมืองใดถูกทำลายลงภายใต้การบุกรุกของกองกำลังอันเดด กิจกรรมในครั้งนี้ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำเมืองหลักจะได้รับค่าประสบการณ์และไอเท็มเป็นรางวัลสำหรับความสำเร็จ”“ติ๊ง!”“ประกาศจากระบบ : ผู้เล่นยอดเยี่ยมเมืองชิงสุ่ย [อีเย่กูโจว] ผู้
