หันมาพลันยิ้มให้เย่ฮวาด้วยรอยยิ้มเย็นชา “เมืองชิงสุ่ยอาจจะไม่ถูกข้าพังทลายในวันนี้ ทุกคนที่อยู่ที่นี่อาจจะไม่ได้ถูกข้าสังหารจนตายหมดสิ้น แต่วันนี้…นังเด็กผู้หญิงคนนี้จะต้องตายด้วยน้ามือของข้า!!!”“สวบ!”พูดจบร่างของเกเซเรลก็หายไปก่อนจะปรากฏขึ้นอีกครั้งจากทางด้านหลังของจิ้งหย่า เขายกดาบขึ้นสูงหมายจะตัดศีรษะของจิ้งหย่าออกจากบ่าของเธอ!“สวบ!”เย่ฮวาปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าจิ้งหย่าแล้วผลักร่างที่บอบบางของเธอออกไป ดาบในมือของเขาถูกยกขึ้นและต้านการโจมตีของเกเซเรอย่างไม่รีรอ!ทันทีที่เห็นจิ้งหย่ากระเด็นลอยออกไปไกลก็พบว่าเธอกำลังมองมาที่เย่ฮวาด้วยสีหน้าตกตะลึงระคนความไม่เต็มใจ สีหน้าที่เย็นชาของเธอเต็มไปด้วยแผนการมากมายที่ซ่อนอยู่ภายในนั้น ทว่าการที่ถูกเย่ฮวาผลักจนกระเด็นออกไปแบบนั้นเป็นสิ่งที่เหนือความคาดหมายของเธอเกินไป“ฟูม…”พลังงานขนาดใหญ่ปะทะเข้าใส่แขนของเย่ฮวาจนเขารู้สึกราวกับว่ากระดูกบ่ากำลังแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ร่างของเขากระเด็นลอยออกไปจนชนเข้ากับกำแพงเมืองอย่างแรงและลากเป็นทางยาวจนเกิดเป็นรอยเกือบร้อยหลาท้ายที่สุดหลังจากกลิ้งไปกับพื้นหลายตลบร่างของเขาก็หยุดนิ่งลง“119541”การโจมตีเพียงครั้งเดียวทำให้เย่ฮวาถูกสังหารจนตายแม้แต่โอกาสที่จะฮีลเลือดให้เขาก็ไม่มีแม้แต่ 0.000001วินาที ความรุนแรงที่เกิดขึ้นบทคุ้มครองแห่งชีวิตของพี่หน่ายก็ช่วยอะไรเขาไม่ได้เม่ยเอ๋อร์กลายร่างเป็นแมวเก้าหางและลอยขึ้นสู่กลางอา
