สดเธอกลับยิ้มออกมาเล็กน้อยแล้วพูดด้วยน้าเสียงที่แผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยินว่า “นางกลับมาแล้ว…”นาง?นางคือใคร?ตอนที่เย่ฮวากำลังงุนงงอยู่กับคำพูดของหานหลินกลางอากาศก็เกิดแสงสว่างจำนวนนับไม่ถ้วนสาดส่องลงมาสู่พื้นดิน ห่างออกไปไม่ไกลพบว่ามีเงาขนาดใหญ่กำลังพุ่งมาทางเย่ฮวา ร่างของเม่ยเอ๋อร์…แมววิญญาณเก้าหาง!เม่ยเอ๋อร์หยุดลงตรงหน้าเย่ฮวาก่อนจะกลายร่างเป็นสาวน้อยผู้น่ารัก หลังจากนั้นเธอก็พูดด้วยสีหน้าร้อนใจ“พี่ชาย! พี่จิ้งหย่า…”“สวบ!”กลางอากาศเกิดแสงสว่างศักดิ์สิทธิ์ขึ้นหนึ่งสาย เงาของสาวน้อยร่างบางปรากฏตัวขึ้นและทะยานลงสู่พื้นดินอย่างช้าๆ เย่ฮวาอ้าปากค้างขณะก้าวถอยหลังออกไปหลายก้าวจนเกือบจะเสียหลักลงไปนั่งกองอยู่ที่พื้น นั่นมัน…จิ้งหย่าจริงๆ เหรอ?จิ้งหย่าในเวลานี้ปล่อยผมลงมาจนพลิ้วไปตามแรงลมจากมวลพลังงานที่หมุนวนอยู่รอบตัวเธอ ชุดคลุมของเธอดูเหมือนว่าจะมีเกราะเบาซึ่งส่องแสงสว่างปกคลุมอยู่หนึ่งชั้น มือทั้งสองข้างของจิ้งหย่ากอดอกเข้าหากันขณะที่กลางหน้าอกของเธอมีแสงสว่างเจ็ดสีปรากฎขึ้นและดูงดงามเกินจะบรรยายจิ้งหย่าค่อยๆ ลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ ดวงตาที่บริสุทธิ์และไร้เดียงสาของเธอก่อนหน้านี้ได้หายไปแล้ว และมันถูกแทนที่ด้วยดวงตาที่เย็นชา ดวงตาคู่นั้น…เย็นชาจนทำให้แม้แต่เขายังรู้สึกเสียววาบไปทั่วทั้งแผ่นหลัง!เมืองชิงสุ่ยที่เต็มไปด้วยความวุ่นวายติดต่อกันหลายสิบชั่วโมง ทว่าบัดนี้มันกลับกลายเป็นความเงียบงันที่
