ไร้พลังจากอเวจีก็ไม่ได้ต่างอะไรกับมดไร้ค่าที่ยืนอยู่ด้านหลังของเจ้าเลยสักนิด!”ราชันซิวลัวใช้ฝ่ามือของเขากุมบ่าของตัวเองที่มีเลือดไหลทะลักออกมาอย่างไม่หยุด สายตาของเขาเป็นประกายขึ้น วินาทีที่ฝ่ามือถูกยกขึ้นอีกครั้งก็พบว่าบาดแผลของเขาได้หายไปแล้ว อีกทั้งยังกลับไปอยู่ในสภาพเดิมอีกครั้ง ใบหน้าที่เรียบเฉยของเขาจ้องมองไปที่เกเซเรลที่กำลังลอยอยู่เหนือศีรษะครู่หนึ่งก่อนจะพูดด้วยรอยยิ้มว่า “มดตัวเล็กๆ สามารถทำลายเขื่อนที่มีความยาวเป็นพันลี้ได้ เพราะฉะนั้นแม้แต่อสูรที่ดุร้ายก็กลายเป็นฝุ่นละอองได้เช่นเดียวกัน อันเดดไม่ว่าจะอย่างไรก็เป็นอันเดดอยู่วันยันค่า วิญญาณที่สกปรกโสมมไม่มีวันที่จะดำรงอยู่ตลอดไป…”“เคล้ง!”เกเซเรลยกฝ่ามือของเขาและใช้ปลายดาบแทงออกมาในเวลาเดียวกันราชันซิวลัวก็ยกมือขึ้นมาจับปลายดาบไว้ทว่าเป็นเพราะพละกำลังของอีกฝ่ายจึงทำให้ร่างของราชันซิวลัวกระเด็นถอยออกไปอย่างต่อเนื่อง เกเซเรลมองอีกฝ่ายพร้อมกับหัวเราะเยาะออกมา “ข้าไม่สามารถดำรงอยู่ได้ตลอดไปงั้นรึ? ใต้โลกหล้ายังมีใครสามารถลงทัณฑ์ข้าได้อีกงั้นหรือ?”“สามหาว!”ปรมาจารย์นักบวชแผดเสียงตะโกนออกมา พร้อมกับยกคทามาขวางไว้ที่ด้านหน้าของตนเอง เสียง ‘ฉั่วะ’ ดังขึ้นขณะที่คทาในมือหักออกเป็นสองส่วน เวลาเดียวกันภายในคทาของเธอก็มีของเหลวที่มีประกายวิบวับราวกับคริสตัลไหลออกมา ฉับพลันปรมาจารย์นักบวชยกฝ่ามือขึ้น วินาทีต่อมาของเหลวเหล่านี้ก็เปลี่ยน
