“กรร…กรร…”เสียงมังกรยังคงดังกึกก้องไปทั่วฟ้า ผู้เล่นที่อยู่ภายในเมืองชิงสุ่ยต่างพากันแหงนหน้ามองด้านบนด้วยความสงสัย เย่ฮวายังคงกัดฟันแน่นขณะร่ายคาถาออกมาผ่านไรฟัน ในเวลาเดียวกันปรมาจารย์นักบวชและมู่จื่อหานรวมถึงผู้เล่นคนอื่นๆ ที่อยู่ด้านหน้าของเขา ยังคงต้านการโจมตีที่ถูกส่งออกมาจากเมฆสีแดงโลหิตอย่างไม่หยุดยั้งร่างของปรมาจารย์นักบวชเป็นดั่งภูเขาลูกใหญ่ที่เต็มไปด้วยพลังตั้งขวางอยู่ตรงหน้า คทาในมือของเธอยังคงกวัดแกว่งไปมาและดูเบาหวิวราวกับปุยฝ้าย ทว่าเย่ฮวาที่ยืนอยู่ด้านหลังของเขากลับได้ยินเสียงลมหายใจของเธออย่างชัดเจน และเขาก็รู้ได้ในทันทีว่าอีกฝ่ายกำลังหอบหายใจด้วยความเหนื่อยล้า และมันก็ทวีคูณมากขึ้นเรื่อยๆ3！2！1！สกิลได้ถูกเรียกใช้งานอย่างสมบูรณ์แล้ว แสงสว่างที่ปรากฏอยู่กลางอากาศถูกเงาสีดำขนาดใหญ่ปกคลุมไว้ขณะที่เย่ฮวาถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ตอนที่เขาแหงนหน้าขึ้นมองด้านบนก็เกือบจะหลุดหัวเราะออกมาด้วยความโล่งอก ระยะเวลาสามนาทีในการเรียกใช้สกิลนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยจริงๆ!ตอนนี้ด้านบนท้องฟ้ากำลังถูกปกคลุมด้วยร่างของมังกรยักษ์ ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตจากเผ่ามังกร สัตว์เลี้ยงของโม่อี้หลงส่าวเป็นมังกรดินซึ่งมีระดับต่าสุดของเผ่ามังกร ทว่าในส่วนของมังกรที่ได้ชื่อว่าเป็นมังกรอย่างแท้จริง จะต้องเป็นมังกรที่สามารถเหาะเหินอยู่กลางอากาศได้เท่านั้น!มังกรยักษ์เหล่านี้ไม่ใช่มังกรเทพของประเทศจีน แต่เป็นมังก
