นเช่นนี้เขาจึงล้มเลิกความคิดที่จะโน้มน้าวใจเธอไปในทันที ในเมื่อเธอมีโล่คุ้มกันก็คงไม่มีอะไรสามารถทำให้เธอบาดเจ็บได้เย่ฮวาก้าวเท้าไปด้านหน้า ตอนนี้ปากกระบอกปืนใหญ่เชิดขึ้นด้านบนแล้ว ทันทีที่เย่ฮวาจับปุ่มยิงเขาก็ทุบมันอย่างเต็มแรง จนเกิดเสียงระเบิดดังขึ้นรวมถึงพื้นดินที่สั่นสะเทือน วินาทีที่กระสุนถูกยิงขึ้นกลางอากาศเขาก็รีบหมุนตัวแล้ววิ่งสี่คูณร้อยออกห่างจากปืนใหญ่ทันที ในเวลาเดียวกันก็เรียกม้าจ้านหยินออกมาพร้อมกับคว้าร่างของจิ้งหย่าแล้วควบม้าออกไปในทันที!กระสุนสีดำลอยขึ้นสู่กลางอากาศช้าลงเรื่อยๆท้ายที่สุดมันก็ร่วงหล่นลงมาสู่พื้นดินอีกครั้งอย่างรวดเร็ววินาทีที่เสียง “ตูม” ดังขึ้นปืนใหญ่วิญญาณยักษ์กระบอกสุดท้ายก็แหลกเป็นจุลไปในชั่วพริบตา เย่ฮวากอดจิ้งหย่าไว้ในอ้อมกอดจนแน่นเพราะกลัวว่าเธอจะถูกหินกระเด็นเข้าใส่จนทำให้ผิวหนังที่บอบบางของเธอกลายเป็นแผลเหวอะหวะเศษหินจำนวนนับไม่ถ้วนกระเด็นใส่เกราะเหล็กของเขาจนเกิดเสียงดังขึ้น ม้าจ้านหยินของเขายังคงควบไปด้านหน้าอย่างไม่หยุด ขณะที่เย่ฮวารับรู้ได้ถึงคลื่นความร้อนที่ซัดเข้ามาจากทางด้านหลังเป็นระลอก การเผชิญหน้ากับสงครามครั้งใหญ่และเดินทางกลับไปได้อย่างปลอดภัยทำให้เย่ฮวารู้สึกได้ว่าสิ่งที่เขาตัดสินใจทำเป็นเรื่องที่ถูกต้องและประสบความสำเร็จเป็นอย่างยิ่งหากไม่มี NPC ถูกสังหารจนตายภารกิจในครั้งนี้คงจะสมบูรณ์มากกว่านี้ระหว่างที่นั่งอยู่บนหลังม้าจ้าน
