กเขาคิด ทันทีที่เหล่า NPC โจมตีเข้าใส่ปืนใหญ่ พวกมันก็เข้ามาห้อมล้อมพวกเขาไว้ ก่อนจะใช้เคียวเหล็กที่อยู่ในมือทั้งสองข้างสับร่างของเหล่า NPC จนกลายเป็นเนื้อบดเยว่ซาควบม้ามาหยุดข้างเย่ฮวาหลังจากนั้นเธอก็มองไปยังกองกำลังปิงหานที่อยู่ห่างออกไปพลันเอ่ยถามว่า“ท่านเทพพยากรณ์ผู้ยิ่งใหญ่ พวกเราควรทำอย่างไรต่อไป?”เย่ฮวาขมวดคิ้ว ถ้าหากเจ้าซีเหมิงนั่นยอมฟังคำทัดทานของเขาตั้งแต่แรก เขาก็จะมีกองกำลังจำนวนนับหมื่นที่เป็นผู้ใต้คำบัญชาการซึ่งเพียงพอที่จะทำให้เขาทำภารกิจครั้งใหญ่ได้ ตอนนี้การปะทะกับปีศาจเหล่านั้นของซีเหมิงไม่ได้ส่งผลดีต่อแผนการของเย่ฮวาเท่าไหร่นัก หลังจากหยุดคิดไปชั่วครู่เขาก็พูดขึ้นว่า “กองกำลังอ๋ายเยว่ทั้งหมดตามฉันมา แล้วอ้อมกองกำลังปิงหานไปจัดการกับมอนสเตอร์ที่อยู่อีกฝั่ง!”เยว่ซายกมือขึ้นมาคารวะ “รับทราบ!”จิ้งหย่าแหงนหน้าขึ้นพลันมองมาที่เย่ฮวาพร้อมกับถามว่า “พี่ชาย…เหตุใดเราจึงไม่เข้าไปช่วยกองกำลังของซีเหมิงจัดการกับปืนใหญ่วิญญาณยักษ์ล่ะเจ้าคะ? ถ้าหากร่วมสู้กับเขาพวกเราจะต้องชนะพวกมันแน่ๆ”เย่ฮวายกมือขึ้นมาลูบศีรษะน้อยๆ ของจิ้งหย่า “จิ้งหย่ายังเด็กเกินไป มีหลายอย่างที่เธอยังไม่เข้าใจ ถ้าหากพวกเราไปร่วมต่อสู้พร้อมกับกองกำลังของซีเหมิงจริงๆท้ายที่สุดมีโอกาสที่พวกเราอาจจะถูกสังหารจนไม่เหลืออะไรเลย ต่อให้ถอยกำลังออกมาแต่ก็คงมีหลายชีวิตที่ต้องสูญเสีย ความเสียหายที่เกิดขึ้นมากเกินกว่าที
