ญ่จะให้พวกข้ายิงเมืองชิงสุ่ยอย่างนั้นหรือ?” หนึ่งในนักรบคลั่งย้อนถามด้วยสีหน้าหวาดกลัวจิ้งหย่าได้ยินเช่นนั้นก็รีบอธิบายต่อไปว่า “พี่ชายของข้าจะใช้ปืนใหญ่นี้เพื่อโจมตีกองกำลังอันเดดต่างหากล่ะ!ไม่เข้าใจก็อย่าพูดจาส่งเดช!”เย่ฮวายิ้มก่อนปีนขึ้นไปด้านบนตำแหน่งของปืนใหญ่หลังจากนั้นก็เริ่มออกคำสั่งเพื่อล็อคเป้าหมายการโจมตีให้กับเหล่านักรบคลั่ง เสียง “ตูม” ดังขึ้นพร้อมกับพลังงานขนาดใหญ่ที่ถูกส่งออกไป ความรุนแรงของมันสูงเกินกว่าจะหาสิ่งใดเทียบได้ แต่ด้วยน้าหนักที่ค่อนข้างมากจึงทำให้นักรบคลั่งใช้เวลาค่อนข้างนาน กว่าจะสามารถหมุนปรับระดับเป็น 90 องศาตามที่เย่ฮวาสั่งปืนใหญ่นี้เป็นสิ่งที่เย่ฮวาไม่สามารถใช้งานเพียงลำพังด้วยตัวเองได้ หลังจากเขาใช้ทักษะการเล็งเป้าซึ่งได้มาจากตอนที่เล่นปืนของเล่นสมัยเด็กๆ เพื่อกำหนดพิกัดปืนใหญ่วิญญาณยักษ์อีกกระบอกที่อยู่ห่างออกไป เขาก็ออกคำสั่งในทันที “บรรจุกระสุน!”ด้านหลังของพวกเขามีหลุมขนาดใหญ่หนึ่งหลุมซึ่งภายในนั้นบรรจุด้วยกระสุนจำนวนนับไม่ถ้วน ของเหล่านี้ไม่ได้มีไว้เพื่อให้เขาใช้พร่าเพรื่อ เพราะของเหล่านี้มีพลานุภาพเพียงพอที่จะปลิดชีพผู้เล่นและเหล่า NPC จำนวนมากภายในเสี้ยววินาที หลังจากมั่นใจพิกัดที่อยู่ตรงหน้าแล้วเขาก็ตะโกนออกมาอีกครั้ง “ยิงได้!!!”เหล่านักรบคลั่งที่อยู่ด้านล่างเกิดปุ่มที่อยู่ด้านหลังสุดของปืนใหญ่หนึ่งครั้ง วินาทีต่อมาแสงสว่างหนึ่งสายก็ปรากฎขึ้น
