“ท่านเทพพยากรณ์ผู้ยิ่งใหญ่! ท่านมาหาข้ามีธุระอันใดหรือ?” เรโนลด์ค่อยๆ ลดระดับสายตามองเย่ฮวาพร้อมกับเอ่ยถามเย่ฮวามองไปทางปรมาจารย์นักบวชที่อยู่ข้างๆ แม้ว่าเธอจะมีใบหน้าขาวโพลน ทว่าดวงตาทั้งคู่กลับยังคงสุกสกาว เธอหันมามองเขาโดยไม่ได้พูดอะไร เย่ฮวาจึงหันไปพยักหน้าทักทายเพียงแค่เล็กน้อย แล้วหันมายกมือคารวะราชาเรโนลด์ที่อยู่ตรงหน้า “ทูลฝ่าบาท ปืนใหญ่วิญญาณยักษ์เป็นอาวุธอันทรงพลังและมีพลานุภาพสูง นอกจากนี้รอบปืนใหญ่วิญญาณยักษ์ก็มีเหล่ากองกำลังอันเดดที่แข็งแกร่งเฝ้าคุ้มกันอยู่ ผมเกรงว่ากองกำลังทั้งสองอาจจะเจอศึกหนักถ้าหากต้องไปต่อกรกับพวกมันเหล่านั้น ดังนั้นผมจึงอยากจะขออนุญาตถามท่านว่า…ให้ผมร่วมเดินทางไปด้วยได้หรือไม่?”เรโนลด์พยักหน้า “ท่านเทพพยากรณ์ผู้ยิ่งใหญ่พูดอะไรเช่นนั้น ถ้าหากท่านไม่ได้เกรงกลัวต่ออันตรายท่านก็สามารถเดินทางไปพร้อมกับกองกำลังซีเหมิงและเยว่ซาได้ทุกเมื่อ”พูดจบเขาก็ยื่นแผ่นป้ายสีทองมาตรงหน้า ซึ่งด้านบนนั้นถูกแกะสลักคำว่า ‘ผู้นำ’ อยู่ด้านบนอย่างชัดเจน ทันทีที่รับมาเย่ฮวาก็ถามกลับไปว่า “นี่คือ?”เรโนลด์ยิ้ม “นี่เป็นแผ่นป้ายของหัวหน้ากองกำลังผู้พิทักษ์แดนชิงสุ่ย ตอนนี้กองกำลังปิงหานและกองกำลังอ๋ายเยว่ได้เดินทางออกไปแล้ว เมื่อท่านได้รับแผ่นป้ายชิ้นนี้ ท่านจะสามารถนำกองกำลังผู้พิทักษ์เมืองจำนวน 500 นายได้ หลังจากนี้พวกเขาจะติดตามท่านและฟังคำสั่งจากท่านรวมถึงคุ้มกันให้ท่านปลอด
