ู่ไม่น้อย ผู้เล่นทั้งหมดถูกนักรบคลั่งร่างยักษ์ชนเข้าใส่ด้วยสกิลพุ่งชนจนกระเด็นไปคนละทิศละทาง การโจมตีของผู้เล่นเหล่านี้ได้คำนวณทิศทางและองศาไว้เป็นอย่างดี พวกเขาสามารถทำให้ผู้เล่นจากทีมอื่นกระเด็นถอยออกไปได้อย่างรวดเร็วโดยที่ไม่ได้ใช้อาวุธแม้แต่คนเดียวนี่เป็นสไตล์การต่อสู้ของโม่อี้หลงส่าวอย่างที่คิดไว้จริงๆ ชางห่ายเกอหันมามองเย่ฮวาด้วยคิ้วที่ขดขมวดเข้าหากันพร้อมกับถามว่า “คิดว่าไง? พวกเราทำแบบคนพวกนั้นเลยดีป่ะ?”เย่ฮวายิ้ม “ตามใจเลย ผู้เล่นของกิลด์หานเยว่เหมิงไม่ได้อยากจะมาแย่งบอสอยู่แล้ว พวกเขามาที่นี่เพื่อคุ้มกันฉันเท่านั้น กิลด์ของพวกนายแตกต่างจากเรา นายนำผู้เล่นมาที่นี่ก็เพื่อแย่งบอส ดังนั้นนายทำตามที่ใจนายอยากทำได้เลย ไม่ต้องถามความเห็นฉันหรอก”“ตกลง!”ชางห่ายเกอกราชับคทาในมือแล้วหันไปพูดกับอู๋ตี๋ลั่วที่อยู่ข้างๆ ว่า “นายนำผู้เล่นไปส่วนหนึ่งนะ ส่วนฉันจะแบ่งไปอีกส่วน พวกเราจะแทรกผู้เล่นที่อยู่ด้านหน้าเข้าไปด้านใน แล้วค่อยไปรุมโจมตีบอสจากทางด้านในพร้อมกัน!”อู๋ตี๋ลั่วพยักหน้า ชางห่ายเกอหันมาหาเย่ฮวา “ถ้างั้นฉันไปก่อนนะสหายเย่ หวังว่านายจะแย่งบอสได้สำเร็จ”เย่ฮวาพึมพำ “คำพูดของนายดูไม่จริงใจเลยสักนิด”“ที่ฟังดูไม่จริงใจก็เพราะฉันก็อยากได้บอสตัวนี้เหมือนกันไงเล่า!”“ไปเถอะๆ”“อื้อ!”ชางห่ายเกอค่อนข้างจะเป็นคนตรงไปตรงมา อีกอย่างเขาก็เป็นคนที่สามารถพลิกแพลงสถานการณ์ทุกอย่างได้อย่างรวดเร็วยิ่