ปจิ้งหย่ายืนอยู่ด้านหลังและปล่อยสกิลด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์ไปที่มังกรเหล่านั้นอย่างต่อเนื่อง โดยมีนักบวชระดับปรมาจารย์ผู้นั้นยืนอยู่ข้างๆ ราชาองค์ใหม่ ทว่ากลับไม่มีทีท่าว่าจะเข้าร่วมการโจมตีในครั้งนี้อัศวินแรดยักษ์เริ่มแสดงท่าทีไม่ค่อยสู้ดีเท่าไหร่นักแรงสังหารของหน้าไม้เหล่านี้สูงเกินไปและสร้างค่าดาเมจจำนวนมาก การยิงแบบเจาะทะลุเข้ากลางร่างของผู้เล่นถือเป็นการสร้างแรงกดดันให้กับเหล่านักบวชจำนวนไม่น้อย ภายใต้พลังชีวิตที่ไม่สามารถกู้กลับมาได้ จึงทำให้ผู้เล่นแถวหน้าเริ่มล้มหายตายจากมากขึ้นเรื่อยๆสกิลกำแพงน้าแข็งเวทย์ของมู่จื่อหานยังเหลือเวลาในการคูลดาวน์อีกสามนาที ซึ่งเป็นระยะเวลาที่ค่อนข้างยาวนาน และพวกเขาก็แทบจะไม่สามารถต้านการโจมตีได้อีกแล้ว โล่เทพเสินฮวงของเย่ฮวาก็ช่วยป้องกันได้เพียงแค่ตัวเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น จึงทำให้ไม่สามารถช่วยเหลือผู้เล่นคนอื่นๆ ได้“ตึง! ตึง! ตึง!”การย่างเท้าของมังกรดินแต่ละครั้งทำให้พื้นดินเกิดแรงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ช่วงลำคอของพวกมันมีความยาวมากจนทำให้มีส่วนคล้ายกับเหล่าไดโนเสาร์ ผิวหนังของมันหยาบกร้านและมีสีเทาซึ่งดูทนทานและแข็งแรงเป็นอย่างยิ่ง เย่ฮวายังคงยืนนิ่งและรอโอกาสเพื่อให้มันหยุดตรงหน้า จากนั้นเขาก็จะเริ่มระดมโจมตีเข้าใส่มันทันทีเย่ฮวาไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ในเวลานี้ เพราะถ้าหากเขาเคลื่อนย้ายไปทางอื่น ผู้เล่นที่อยู่ด้านหลังก็อาจจะถูกโจมตีด้วยศรธนูเหล
