“โฮก…โฮก…”เสียงหอนของหมาป่าเทาผู้สง่างามเริ่มเข้าใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ เย่ฮวาที่ยืนอยู่ตำแหน่งแนวหน้ากราชับดาบมังกรสงบเพื่อเตรียมรับมือ สายตาของเขาเพ่งมองไปยังกลุ่มหมาป่าที่อยู่ห่างออกไป การต่อสู้ที่ดุเดือดกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว!ยังไม่ทันที่กลุ่มหมาป่าที่อยู่ด้านหน้าสุดจะได้เข้าใกล้แนวป้องกัน ผู้เล่นเหล่านักเวทย์และนักธนูที่อยู่ด้านหลังก็เริ่มเตรียมตัวเพื่อปล่อยสกิลทันที การโจมตีของผู้เล่นระยะไกลมีประโยชน์เป็นอย่างมาก เพียงชั่วพริบตาก็สามารถสังหารหมาป่าเทาผู้สง่างามได้ถึงสิบตัวหลังจากการโจมตีถูกส่งออกไปอย่างโหมกระหน่ากลุ่มหมาป่าที่เหลืออยู่ก็พุ่งตัวเข้ามา ทันใดนั้นหมาป่าที่ร่างกายเปียกชุ่มไปด้วยเลือดตัวหนึ่งก็อ้าปากกว้างก่อนจะสาวเท้าพุ่งตรงมาทางเย่ฮวาอย่างไม่คิดชีวิต!“เคล้ง!”ดาบในมือของเม่ยเอ๋อร์สั่นเล็กน้อยขณะยกขึ้นมาขวางด้านหน้าของเย่ฮวาไว้ หลังจากนั้นเธอก็ใช้ดาบเล่มนี้ตวัดไปที่ร่างของหมาป่าที่กำลังพุ่งตัวเข้ามา บนปลายดาบของเธอปรากฏเป็นแสงสว่างและอักษรรูนมายาขึ้น ขณะส่งการโจมตีด้วยวิญญาณมายาออกไปอย่างรวดเร็ว!“21047”นี่แหละเม่ยเอ๋อร์ของเขาตัวจริงเสียงจริง การโจมตีด้วยดาบเพียงครั้งเดียวแต่กลับสร้างค่าดาเมจได้เทียบเท่ากับการโจมตีแบบธรรมดาของเขาเลยนะเนี่ย จุ๊จุ๊จุ๊ เย่ฮวาคนนี้ช่างโชคดีเสียเหลือเกินที่มีสาวน้อยผู้รักและมีความสามารถในการต่อสู้มาเป็นสัตว์เลี้ยงของตนเองเช่นนี้ทว่าทันใดนั้นเขา
