และห่วงใยกันมากเสียยิ่งกว่าผู้ที่เป็นสายเลือดเดียวกันเสียอีกพี่หน่ายที่อยู่ด้านหลังเขาเหล่ตามองพร้อมกับยิ้มกรุ้มกริ่ม “นายนี่ยุ่งทั้งวันเลยเนอะ ดูเหมือนว่ากลุ่มฮาเร็มเหล่านี้คงจะเริ่มเกิดสงครามแห่งความหึงหวงขึ้นมาแล้วสิเนี่ย”เย่ฮวาแสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน ทว่าตอนที่หันหลังกลับไปก็ได้ยินเสียงของกวาจื่อตะโกนมาจากด้านหลังว่า “อะไรเนี่ย! ฉันยังไม่ได้พาดพิงถึงใครเลยนะเว้ย! เย่ฮวาแกมาเตะฉันทำไมวะเนี่ย!!!”
