่สุด!……จิ้งหย่ารีบลอยมาหาเย่ฮวา เธอยกคทาในมือของเธอขึ้นก่อนจะแกว่งไปมาเบาๆ หลังจากนั้นหมาป่าที่อยู่ตรงหน้าก็ถูกสังหารจนตาย เธอหันมามองเย่ฮวาพร้อมกับพูดขึ้นว่า “พี่ชายกลับไปที่เมืองกับข้าเถอะ ราชาหมาป่าตัวนั้นน่ากลัวยิ่งนัก หากพี่ชายยังอยู่ที่นี่ต่อข้าเกรงว่าจะไม่ปลอดภัยนะเจ้าคะ”ผู้เล่นของกิลด์หานเยว่เหมิงมองมาที่เย่ฮวาและสาวน้อย NPC ผู้น่ารักด้วยสายตาที่อบอุ่น เย่ฮวาหันไปมองคนเหล่านั้นก่อนจะใช้มือลูบศีรษะของจิ้งหย่าเบาๆ “ไม่ต้องเป็นห่วงฉันนะ ด้านหลังของฉันยังมีพี่น้องอีกหลายพันชีวิต ถ้ามีพวกเขาอยู่ ฉันปลอดภัยแน่นอน”จิ้งหย่าเม้มปากแน่นก่อนจะหันไปมองราชาหมาป่าที่อยู่ห่างออกไป “ถ้าเช่นนั้นข้าจะอยู่ข้างพี่ชายนะเจ้าคะ ถ้าหากเกิดอันตรายใดๆ ข้าจะได้ช่วยเหลือพี่ชายได้ทันท่วงที”เม่ยเอ๋อร์ได้ยินเช่นนั้นก็รีบถลามาขวางตรงหน้าเย่ฮวาเพื่อขั้นกลางระหว่างเขาและจิ้งหย่าไว้ หลังจากนั้นเธอก็ใช้สายตาไม่เป็นมิตรมองไปยังจิ้งหย่า “พี่ชายมีเม่ยเอ๋อร์คุ้มกันแค่คนเดียวก็เพียงพอแล้ว!”จิ้งหย่าได้ยินเช่นนั้นเธอก็เงียบไปชั่วขณะ ก่อนจะพูดด้วยรอยยิ้มว่า “อาจารย์กล่าวว่าเผ่าแมววิญญาณเป็นเผ่าของสัตว์ประหลาดที่หายสาบสูญอย่างไร้ร่องรอยไปตั้งนานแล้ว การที่เจ้ายินดีติดตามพี่ชายของข้าไปทั่วทุกหนแห่งข้าเองก็ดีใจ แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่เจ้าจะมาทำตัวกล้าหาญชาญชัยโดยใช่เหตุเช่นนี้ ราชาหมาป่าตัวนั้นมีความแข็งแกร่งเป็นอย่างยิ่
