่งออกไปครั้งแล้วครั้งเล่าโดย แต่ละครั้งสร้างค่าดาเมจอยู่ที่ราวๆ 20,000 พอยท์ เพียงชั่วครู่เลือดของบอสก็ลดลงไปหลายแสนพอยท์ ขณะที่ค่าความเกลียดชังยังคงอยู่บนตัวของเขา เม่ยเอ๋อร์วิ่งมาด้านข้างเขาและเริ่มลงมือโจมตีใส่บอสอีกครั้งอย่างรู้งานเพียงไม่นานชายหนุ่มเกราะหนักก็เดินมาหยุดอยู่ข้างเย่ฮวา หมอนี่คือไอ้เด็กเวรสัตว์เลี้ยงจอมแก่นของพี่หน่ายตอนที่เย่ฮวาหันหน้าไปมองก็พบว่าพี่หน่ายกำลังยืนยิ้มมาทางเขาด้วยท่าทางมั่นอกมั่นใจ ตอนที่ไอ้เด็กเวรมายืนอยู่ข้างเขาอีกฝ่ายก็ขมวดคิ้วและจ้องมองไปทางนางพญาผึ้งพร้อมกับตะคอกออกมาว่า “มองอะไรนักหนาวะ ไอ้ปัญญาอ่อน!”สิ้นสุดเสียงของเขา พื้นดินที่อยู่ตรงหน้าก็เกิดพลังงานผุดขึ้นมา สิ่งที่เย่ฮวาเห็นคืออากาศที่อยู่ตรงหน้าเริ่มหมุนวนจนเกิดเป็นระลอกคลื่นขึ้น ซึ่งเป็นการโจมตีด้วยระลอกคลื่นเสียง หรือว่านี่คือสกิลระเบิดแตรเสียงของไอ้เด็กเวรนี่?ความสามารถของมันสุดยอดอย่างที่คิดไว้ไม่มีผิด แต่ทำไมเขาถึงรู้สึกว่าคำพูดเมื่อครู่ของเจ้าหมอนี่กำลังด่าเขาอยู่นะ?ไอ้เด็กเวรกราชับคทาในมือก่อนจะปล่อยไฟบอลลูกหนึ่งซึ่งมีขนาดเทียบเท่ากับลูกฟุตบอลไปยังนางพญาผึ้งทันทีที่ไฟบอลนั้นชนเข้าใส่ท้องของนางพญาผึ้ง ก็เกิดเป็นหยดน้าหยดใหญ่ขึ้นพร้อมกับค่าดาเมจที่เด้งขึ้นมา11,000 พอยท์การโจมตีของไอ้เด็กเวรทำให้เย่ฮวาเผลอหลุดชื่นชมออกมา สมกับที่เป็นสัตว์เลี้ยงของพี่หน่ายจริงๆ พี่หน่ายมักจะพูดเสมอว
