าหากไม่แย่งชิงมาเป็นของตนเองก็คงจะถูกคนอื่นแย่งไปอย่างน่าเสียดาย!เย่ฮวาลูบศีรษะจิ้งหย่าอย่างแผ่วเบาพลันพูด “เธอกลับไปอยู่ข้างอาจารย์ของเธอก่อนเถอะ สิ้นสุดการต่อสู้ในครั้งนี้เมื่อไหร่เดี๋ยวฉันจะไปหานะ”“เจ้าค่ะ!”เธอพยักหน้าหงึกๆ และพูดกับเขาว่า “ถ้าเช่นนั้นพี่ชายระวังตัวเองด้วยนะเจ้าคะ…”เย่ฮวายิ้มตอบกลับไปเพื่อบอกให้เธอสบายใจว่าเขาจะระมัดระวังตัวเป็นอย่างดี จิ้งหย่าหมุนตัวและวิ่งกลับไปหาอาจารย์ของเธอ อาจารย์ผู้สูงวัยหันมามองเขา ส่วนเขาก็พยักหน้าให้อีกฝ่ายเล็กน้อยเพื่อเป็นการทักทายตามมารยาท แน่นอนว่าอีกฝ่ายก็พยักหน้าตอบกลับมาให้เขาด้วยเช่นกัน ทว่าสายตาของเธอกลับแฝงไปด้วยความเมตตาและความรักซึ่งเป็นสิ่งที่ผู้มีฝีมือระดับสูงไม่ค่อยทำเท่าไหร่นักหลังจากจิ้งหย่ากลับไปอยู่ข้างอาจารย์ของเธอแล้วเหล่าเทพที่อยู่เบื้องบนก็เริ่มลดระดับความสูงลงอย่างช้าๆพวกเขาไม่ได้แสดงถึงความสูงส่งเหมือนกับก่อนหน้านี้อีกต่อไป สายตาของพวกเขามองไปยังปรมาจารย์ด้วยความเคารพและยกย่อง แม้ว่าปรมาจารย์ท่านนี้จะไม่ใช่เผ่าเทพผู้สูงส่ง แต่ด้วยความสามารถและพละกำลังของเธอจึงทำให้เธอกลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่ภายในแผ่นดินใหญ่แห่งนี้เย่ฮวาโบกดาบมังกรสงบในมือไปมาพร้อมกับพูด “ทุกคนเตรียมตัวให้พร้อม! ถ้าหาก BOSS รีเฟรชขึ้นมาและอยู่ห่างจากเราไม่ไกลให้ลงมือแย่งมาเป็นของเราทันที!”ซิงเหอที่อยู่ข้างๆ พูดแทรกขึ้น “ถ้าอยู่ไกลจากเรานายจะไม่แย่งเหร
