อขึ้นมาพร้อมกับดันแผ่นหลังของเธอไว้ เพื่อไม่ให้ร่างของเธอกระเด็นถอยไปด้านหลังจากแรงกระแทกของหินก้อนนั้น ทันทีที่มือของเขาสัมผัสเข้ากับแผ่นหลังของมู่จื่อหานที่ถูกคั่นไว้ด้วยชุดเกราะเหล็กที่หนาวเย็น อาการสั่นเล็กๆ ของเธอก็กลับมาสงบลงอีกครั้งเย่ฮวาพูดด้วยรอยยิ้ม “ไม่ต้องห่วงนะ ฉันจะเฝ้าระวังทางด้านหลังให้เธอเอง…”เยว่เอ๋อร์ที่อยู่ด้านข้างของเขายิ้มออกมาด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ “อื้อหือ~ ตรงไปตรงมาดีเนาะ ต่อให้พวกเธอสองคนจะเป็นแฟนกันและแผ่นหลังของสาวน้อยคนนี้จะดูยั่วยวนขนาดไหน แต่นายจะทำตามอำเภอใจไม่ได้หรอกนะ”มู่จื่อหานหน้าแดงเถือก เธอถลึงตามองเยว่เอ๋อร์ที่อยู่ข้างๆ เพื่อให้อีกฝ่ายเงียบเสียง ทว่ารู้ตัวอีกทีก็พบว่าผู้เล่นแนวหน้าต่างชะงักไปหมดแล้ว ผ่านไปเพียงชั่วครู่เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นด้วยความประหลาดใจ “เชร้ดเข้! หัวหน้ากับรองหัวหน้าคบหาดูใจกันแล้วเหรอ?! พูดจริงพูดเล่นเนี่ย?”เย่ฮวาหันไปมองผู้เล่นที่อยู่ใกล้ๆ “กำลังอยู่ในสนามรบ! มีสมาธิกันหน่อย!”“รับทราบครับหัวหน้าเย่!”พูดจบอัศวินคนนั้นก็พูดผ่านช่องสนทนากิลด์ว่า“ประกาศ! ฉันมีข่าวที่อาจจะทำให้ทุกคนต้องตกตะลึง…รองหัวหน้าเย่กับหัวหน้าเป็นแฟนกันแล้วโว๊ย!!!”หลังจากนั้นช่องสนทนากิลด์ก็เริ่มเกิดความโกลาหลขึ้นอีกครั้ง ในเวลาเดียวกันหินยักษ์ก็เข้าใกล้ทุกคนมากขึ้นเรื่อยๆ ก่อนจะปะทะเข้าใส่กำแพงเหมันต์ของมู่จื่อหานอย่างดุเดือด หินขนาดใหญ่ก้อนนี้รุนแรงพอสม