านหลังกลับไม่ได้รับความเสียหายใดๆ จากการโจมตีในครั้งนี้เย่ฮวาพุ่งตัวออกไปเป็นคนแรกเพื่อโจมตีเข้าใส่มอนสเตอร์เหล่านั้น คนที่กล้าออกจากฐานป้องกันเพื่อสู้กับมอนสเตอร์เหล่านั้นคงมีแค่เขาเพียงคนเดียวเท่านั้น ไม่ใช่ทุกคนที่จะมีการป้องกันเกือบ 7,000 พอยท์หลังจากใช้วิญญาณแห่งสงครามคนที่ยืนอยู่ด้านหลังเขาคือใคร? คนเหล่านั้นล้วนแล้วแต่เป็นเหล่านักบวชภายในกิลด์ จะปล่อยให้พวกเขาเอาตัวเองมาเสี่ยงอยู่ที่นี่เหรอ? พูดเป็นเล่น…มีแต่คนสติไม่ดีเท่านั้นแหละที่จะออกไปสู้กับมอนสเตอร์เหล่านั้นด้วยอาชีพที่ถือคทากับหนังสือ!ราชายืนอยู่ด้านบนแท่นซึ่งอยู่ด้านหลังกำแพงเมืองดาบยาวสีเหลืองทองในมือของเขาถูกยกขึ้นสูงขณะแผดเสียงตะโกนออกมา “นักผจญภัยแห่งเมืองชิงสุ่ย…ขอบใจพวกเจ้ามากที่ยินดีจะสู้เพื่อเมืองชิงสุ่ย! พวกเจ้าคือความภาคภูมิใจของเมืองชิงสุ่ย! สู้กับพวกมันเถิด! ฆ่าอันเดดเหล่านี้ให้หมด! ทำให้พวกมัน…”“ตูมมม!!!”หินยักษ์ก้อนหนึ่งตกลงมาจากฟากฟ้าก่อนจะกระแทกเข้าใส่แท่นที่ราชายืนอยู่อย่างแรงจนเศษหินลอยกระจายไปทั่ว เสียง ‘เคล้ง’ ดังขึ้นขณะที่ดาบยาวสีเหลืองทองถูกแบ่งครึ่งออกจากกัน และกระเด็นลอยลงมาด้านล่างก่อนจะตกลงมากองอยู่ข้างเท้าของเย่ฮวาดวงตาของเย่ฮวาเบิกกว้างขึ้น!ราชา…ตายแล้วเหรอ?“ท่านพ่อ!!!”เสียงระเบิดดังขึ้นขณะที่กำแพงเมืองถล่มลงมาต่อหน้าต่อตา เจ้าชายทรุดตัวลงกับพื้นพร้อมกับใช้มือกอดศีรษะที่เปื้อนเลือดไว้ในอ้อ
