นชั่วพริบตาเช่นเดียวกัน ต่อให้มีนักบวชคอยฮีลเลือดให้อย่างแม่นยำหรือมีความเก่งกล้าสามารถก็ไม่มีทางที่จะช่วยชีวิตผู้เล่นที่ถูกโจมตีด้วยเครื่องยิงหินเหล่านั้นได้!ราชาและเจ้าชายยืนอยู่ด้านบนกำแพงเมืองซึ่งห่างออกไป สายตาของพวกเขาแอบมองมาที่เย่ฮวาด้วยความหวัง เพียงไม่นานกองกำลังทหารจั๋วเหยียนและแม่ทัพลัวหยินก็วิ่งกลับมาที่เมืองชิงสุ่ยด้วยจำนวนคนหลักร้อยจำนวนคนแค่นั้น…ดูเหมือนว่าหลังจากสงครามครั้งนี้สิ้นสุดลง กองกำลังจั๋วเหยียนคงจะเหลือเพียงแค่ชื่อที่ปรากฎอยู่บนหน้าประวัติศาสตร์แล้วล่ะตอนที่เดินทางกลับมาถึง ก็พบว่าสีหน้าของลัวหยินและเหล่ากองกำลังทหารที่เหลืออยู่เต็มไปด้วยความอ่อนล้า ร่างกายของพวกเขาเต็มไปด้วยบาดแผลที่ถูกโจมตีจากเหล่าอันเดดที่อยู่ด้านหลัง หากไม่ใช่เพราะพวกเขามีสัตว์พาหนะ ป่านนี้คงจะถูกฆ่าตายระหว่างทางไปนานแล้ว“สวบ!”ยังไม่ทันที่ลัวหยินจะเข้ามาด้านในเมืองชิงสุ่ย จู่ๆ หินก้อนยักษ์ก็ลอยเข้ามาทางเมืองชิงสุ่ยอย่างรวดเร็ว ดวงตาของเย่ฮวาเบิกกว้าง! ทำไมพวกมันถึงมาที่นี่เร็วขนาดนี้!!!“ตูม!!!”เสียงระเบิดดังขึ้นพร้อมกับหินยักษ์ที่กระแทกเข้าใส่ด้านล่างของกำแพงเมืองชิงสุ่ยอย่างรุนแรง ผู้เล่นที่ไม่ทันได้ระวังตัวโดนลูกหลงจนตายภายในชั่วพริบตาเดียวพร้อมกับตัวเลขดาเมจที่ลอยขึ้นมาจากหินใหญ่ที่ทับร่างของพวกเขา“50000”“50000”“50000”……ดูเหมือนว่าการโจมตีของเครื่องยิงหินเหล่านี้จะสร้างค่าดาเมจให้ก