อนไปด้วยเลือดสีดำที่ดูสกปรกโสมม ทันทีที่ได้ยินลัวหยินพูดเช่นนั้นเขาก็เอ่ยขึ้นมาว่า “เราต้องคุ้มกันป้อมปราการแห่งเมืองแห้งแล้งนี้ไว้! เราต้องฆ่ากองกำลังอันเดดเหล่านี้ให้ได้! ในฐานะของราชาแห่งเมืองชิงสุ่ยข้าจะต้องเป็นตัวอย่างที่ดีให้กับทุกคน…ลัวหยินถ้าเช่นนั้นข้าฝากที่นี่ไว้กับเจ้าด้วย ข้าจะกลับไปที่เมืองก่อน!”เย่ฮวา “(╯﹏╰)b”……หลังจากนั้นราชาก็เดินทางออกจากป้อมปราการแห่งนี้ไปพร้อมกับทหารจั๋วเหยียนอีกส่วนหนึ่ง ระหว่างที่ถอยกำลังออกจากที่นี่เขาก็ตะโกนขึ้นมาว่า “ท่านเทพพยากรณ์! ที่นี่อันตรายเกินไป รีบออกจากที่นี่เถอะ! แม่ทัพลัวหยินจะช่วยคุ้มกันให้กับท่าน!”มุมปากของเย่ฮวากระตุกขึ้น ก่อนหน้านี้เขานึกว่าราชาจะเป็นคนมีความสามารถและกล้าหาญ ที่ไหนได้…ที่แท้ก็พวกขี้ขลาดตาขาว! คนแบบนี้ต่อให้ถูกฆ่าตายก็ไม่เสียดายหรอก!“พรวด!”จู่ๆ ง้าวยาวสีดำทะมึนก็แทงเข้าใส่หัวไหล่ของลัวหยินอย่างแรง คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันขณะใช้ดาบใหญ่ในมือวาดไปที่กลางลำคอของอัศวินอันเดดผู้กล้าหาญ เย่ฮวารีบพุ่งตัวไปด้านหน้า ดาบมังกรสงบในมือเกิดแสงสีดำหมุนวนขึ้นก่อนจะตามไปติดๆ ด้วยสกิลสะบั้นทลายวิญญาณ จนทำให้อัศวินอันเดดผู้กล้าหาญถอยผงะออกไป!ลัวหยินจะตายไม่ได้เด็ดขาด! เพราะลัวหลินและอสูรเมฆาเพลิงเป็นไพ่เด็ดที่มีพละกำลังการโจมตีแข็งแกร่งที่สุดภายในกองกำลังจั๋วเหยียน!ลัวหยินใช้ดาบในมือตัดง้าวเหล็กที่แทงอยู่บนหัวไหล่ของเขาออก “ท่านเท
