ลัวหยินและอัศวินคนอื่นๆ ถอยมาอยู่ด้านใต้กำแพงเมืองของป้อมปราการเมืองแห้งแล้ง หลังจากเกิดเสียงร้องของม้าดังขึ้นกลุ่มของอัศวินอีกกลุ่มก็ปรากฎตัวขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนจะพุ่งตัวโจมตีเข้าใส่ปีศาจเหล่านั้นโดยใช้วิธีเดียวกันกับก่อนหน้านี้อัศวินทหารม้าทั้งสองกลุ่มสลับกันโจมตีปีศาจที่อยู่ตรงหน้าโดยใช้แผนกลยุทธ์ต้านปีศาจเหล่านั้นไว้ และห้ามไม่ให้พวกมันเข้าใกล้กับกำแพงเมือง ทหารที่อยู่ด้านล่างกำแพงเมืองถูกสังหารไปมากกว่าครึ่งแล้ว นอกจากนี้การโจมตีของอัศวินในแต่ละครั้งก็สร้างความเสียหายให้กับพวกเขาเองด้วยเช่นกัน จนมาถึงในช่วงท้ายของการต่อสู้ทั้งอัศวินและทหารต่างก็เริ่มอิดโรยด้วยความเหนื่อยล้าการโจมตีแต่ละครั้งทำให้พวกเขาต้องสูญเสียสหายร่วมรบคนแล้วคนเล่านับไม่ถ้วนทว่าปีศาจดูดกลืนวิญญาณก็มีจำนวนลดน้อยลงเช่นเดียวกัน การโจมตีของมอนสเตอร์ระลอกที่สามเริ่มบางตาลงแล้ว ส่วนที่เหลืออยู่ก็เป็นหน้าที่ของผู้เล่นภายในเมืองหลักที่อยู่ด้านหลัง แม้ว่าพวกเขาจะมีมอนสเตอร์ตกไปถึงมือแค่ 0.1% แต่มันก็เป็นขีดจำกัดสำหรับผู้เล่นเหล่านั้นแล้วเย่ฮวาเดินไปหยุดอยู่ข้างราชาซึ่งยืนอยู่ภายในป้อมปราการ ราชายื่นชามไวน์อุ่นมาให้เขาพร้อมกับพูด “ท่านเทพพยากรณ์ผู้ยิ่งใหญ่ หากท่านรู้สึกเหนื่อยล้าก็บอกข้าได้ข้าจะให้คนพาท่านกลับไปพักผ่อนในเมือง”เย่ฮวารับถ้วยมาไว้ในมือพร้อมกับยกซดจนหมดเกลี้ยงภายในครั้งเดียว “ฝ่าบาท ถึงเราจะอยู่ที่นี่ก็ไม
