ังพอต้านการโจมตีได้อย่างไม่มีปัญหาเป็นเพราะผู้เล่นที่มีจำนวนมากและแนวป้องกันที่ค่อนข้างยาว ผีกูลเหล่านั้นย่อมไม่สามารถฝ่าแนวป้องกันไปได้ง่ายๆ เช่นเดียวกับจุดที่เย่ฮวายืนอยู่หลังจากผ่านไปได้ครึ่งชั่วโมงเหล่าผีกูลก็ค่อยๆ ลดปริมาณลง ตอนที่สังหารกลุ่มสุดท้ายที่หลงเหลือจนเสร็จสิ้น เย่ฮวาก็นั่งลงกับพื้นด้วยความเหนื่อยล้า พร้อมกับหอบหายใจแฮ่กๆ การสังหารแบบนี้กินแรงผู้เล่นพอสมควรเลยตอนที่หันไปมองกองกำลังทหารที่อยู่ด้านหลังก็พบว่าเสื้อเกราะของพวกเขาที่เคยแวววาวเกิดเป็นรอยแผลลึกขึ้นแล้ว อีกทั้งยังมีโล่จำนวนไม่น้อยที่เต็มไปด้วยรอยขีดข่วนจากกรงเล็บ รวมถึงมีรอยบิ่นและความเว้านูนจนผิดรูปทรงด้วยนอกจากนี้บนพื้นยังมีคราบเลือดและเกราะเหล็กผิดรูปวางเกลื่อนกลาดอยู่เต็มไปทั่วทุกที่ มอนสเตอร์ที่บุกรุกเข้ามาในระลอกแรกถูกสังหารและถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นศพอย่างสมบูรณ์แล้ว…ไอเท็มที่อยู่บนตัวของเย่ฮวาเกิดความเสียหายอย่างมาก แต่โชคดีที่ราชานำช่างตีเหล็กจำนวน 10 กว่าคนเดินทางมาที่นี่ด้วย จึงสามารถซ่อมอาวุธได้ทันทีหลังที่จ่ายค่าซ่อมบำรุง ในส่วนของเม่ยเอ๋อร์ไม่มีความจำเป็นต้องซ่อมแซมเพิ่มเติม เนื่องจากไอเท็มของสัตว์เลี้ยงไม่มีค่าความทนทานลัวหยินที่นั่งอยู่บนหลังอสูรเมฆาเพลิงกระดูกลงมาจากกำแพงเมืองที่มีความสูงหลายเมตร เขาเดินมายืนอยู่ข้างเย่ฮวาพร้อมกับพูด “ท่านเทพยากรณ์ผู้ยิ่งใหญ่ ราชาทรงรับสั่งว่าหากท่านเหนื่อยล้า
