นชาว่า “ตัวละครไม่น่ากลัวแบบเจ้ากล้าดีอย่างไรถึงได้พูดจาให้ร้ายพี่ชายของข้า เม่ยเอ๋อร์โกรธมาก!”พี่หน่ายรีบเข้ามาดึงสัตว์เลี้ยงของตัวเองให้ถอยออกไปไอ้เด็กเวรกลับแสดงสีหน้าโกรธเคืองออกมา ทว่าเป็นเพราะพี่หน่ายห้ามไว้จึงทำให้เขาไม่กล้าทำอะไร พี่หน่ายพูดขึ้นมาว่า “ไอ้เด็กเวรของฉันแค่พูดเล่นเท่านั้นเอง เก็บอาวุธก่อนนะจ๊ะ เรามาพูดจากันดีๆ ดีกว่าเนอะ”เย่ฮวารีบดึงแขนเม่ยเอ๋อร์เพื่อให้เธอกลับมาอยู่ด้านหลังตัวเองก่อนจะพูดด้วยรอยยิ้ม “เม่ยเอ๋อร์อย่าดื้อนะ ทั้งสองคนนี้เป็นเพื่อนของพี่ชายเอง”เม่ยเอ๋อร์เหล่ตามองพี่หน่ายและไอ้เด็กเวรด้วยความไม่พอใจเท่าไหร่นัก หลังจากนั้นเธอก็จับมือเขาไว้และไม่ได้พูดอะไรอีก พี่หน่ายเห็นเช่นนั้นก็พูดขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น “โห! สัตว์เลี้ยงมีระบบ AI สูงขนาดนี้ พวกเรามาเปลี่ยนสัตว์เลี้ยงกันสักสองวันเถอะ”เย่ฮวาโบกมือ “ฉันกับเม่ยเอ๋อร์ทำพันธสัญญาชีวิตกันแล้ว ไม่สามารถที่จะเปลี่ยนให้คนอื่นนำไปใช้งานได้เหมือนกับสัตว์เลี้ยงตัวอื่น ดังนั้น…”พี่หน่ายพูดด้วยความเสียดาย “เฮ้อ…เสียดายหนูน้อยน่ารัก ถ้าหากให้เธอมาเรียนรู้กับฉันสักสองวัน ฉันรับประกันเลยว่าเด็กน้อยคนนี้ต้องติดฉันงอมแงมแน่นอน”เย่ฮวามองเธอด้วยสายตาดูถูก “พี่หน่ายช่วยโม้ให้มันน้อยๆ หน่อยเถอะ ถ้าเธอเก่งอย่างที่พูดจริงๆ ก็ทำให้เยว่เอ๋อร์ติดเธองอมแงมให้ได้ก่อนเถอะแล้วฉันจะยอมเชื่อ”“เยว่เอ๋อร์เนี่ยนะ? ยัยนั่นสกปรกเกินไป ไม
