ไม่นานข้าจะไปหาเจ้าด้วยตัวข้าเอง!”เย่ฮวาตวัดดาบในมือไปด้านข้างทว่ากลับเจอเพียงอากาศเท่านั้น ตอนที่หันไปมองก็พบว่าอีกฝ่ายยืนอยู่ข้างหินเวทมนต์แล้ว ร่างของเขาค่อยๆ หายไปอย่างช้าๆ ขณะที่เย่ฮวากระทืบเท้าลงกับพื้น “จะหนีไปทำไม! ผมยังไม่ได้รับไอเท็มจากการสังหารท่านเลยนะ!”เกเรเซลกระตุกยิ้มออกมา “ข้าไม่อยากสู้กับเจ้า ข้าบอกเจ้าแล้วไงว่าข้าจะตามหาเจ้าด้วยตัวข้าเอง ถึงวันนั้นเจ้าอาจจะได้สู้กับข้าอีกครั้งเหมือนกับครั้งนี้!”พูดจบร่างของเขาก็หายไปพร้อมกับควันสีดำที่เหลือทิ้งไว้ มีเพียงแค่เย่ฮวาที่ยืนอยู่ภายในนี้เพียงลำพัง คำพูดของอีกฝ่ายทำให้ใบหน้าของเขากระตุกเล็กน้อย คำพูดนั้นหมายความว่าเขาจะมาหาฉันด้วยตัวเองเหรอ? ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ ฉันก็ต้องถูกอีกฝ่ายบีบบังคับพันรอบหมื่นรอบน่ะสิ!?เย่ฮวากวาดตามองไปรอบๆ หลังจากมั่นใจแล้วว่าเกเรเซลได้หายไปจากที่นี่แล้ว เขาก็ก้าวเท้าไปด้านหน้าและใช้มือข้างหนึ่งจับหินเวทยมนต์ไว้ ในเวลาเดียวกันเสียงที่คุ้นหูซึ่งเคยเป็นคำที่เกเรเซลพูดก่อนหน้านี้ก็ดังลอยเข้ามาข้างหูของเขา–––– ข้าชื่นชมเจ้า…ชื่นชมกับเตี่ยแกสิวะ! กูชายแท้โว้ย!!!เย่ฮวาเก็บหินเวทมนต์กลับเข้าไปในกระเป๋า ก่อนจะหยิบลูกบอลเวทย์ออกมาและโยนไปที่พื้น หลังจากไฟบอลเวทย์ถูกปล่อยลงกับพื้นมันก็เริ่มนับเวลาถอยหลัง 30วินาทีทันทีหลังจากมันกลิ้งไปที่ด้านบนแท่นบูชาและเริ่มนับถอยหลังจนถึงสิบวินาทีสุดท้าย พอมั่นใจว่าจะไม่
