ายร้อยเมตร!หรือว่าที่นี่จะไม่มีแผนที่อื่น และด้านล่างนี้อาจจะเป็นตำแหน่งที่ลึกสุดของที่นี่แล้ว?“ผั่วะ!”ยังไม่ทันที่จะได้คิดอะไรต่อจากนั้น แสงาสลัวก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าพร้อมกับร่างของเย่ฮวาที่กระเด็นออกมาจากปากถ้า ร่างของเขากระแทกเข้ากับพื้นแข็งจนร่างกลิ้งออกไปหลายตลบกว่าจะหยุดนิ่ง เย่ฮวารีบลุกขึ้นมาแล้วใช้มือลูบหน้าตัวเองอย่างร้อนใจ โล่งอก…นึกว่าหน้าจะยุบซะแล้ว…เย่ฮวากวาดตามองไปรอบๆ ก็พบว่าที่นี่เป็นพื้นที่ว่างเปล่าที่กว้างขวาง ด้านบนกำแพงเต็มไปด้วยคริสตัลที่กำลังส่องแสงสว่าง ตรงกลางมีแท่นบูชาวางอยู่ และบนนั้นมีหินสีเขียวขนาดเท่าลูกบอลวางอยู่ซึ่งมันคือหินเวทมนต์ที่กำลังตามหา!หินเวทมนต์ชิ้นนี้มีขนาดใหญ่กว่าก้อนหน้านี้หลายสิบเท่า! ไม่แปลกใจเลยที่เป็นสมบัติที่อยู่ภายในที่แห่งนี้ หินเวทมนต์หนึ่งชิ้นคงมีราคามากมาย…เย่ฮวาสูดหายใจเข้าก่อนจะเดินตรงไปยังหินเวทมนต์ที่อยู่ตรงหน้า เดิมทีเขาคิดว่าจะคว้าหินมาแล้วโยนขึ้นกลางอากาศเพื่อโอ้อวดคนอื่นๆ เสียหน่อย ทว่าตอนที่เขาเห็นว่ามีผู้ชายยืนอยู่ข้างหินเวทมนต์ ความคิดของเขาก็เปลี่ยนไป…ดูเหมือนว่า…มันจะแตกต่างจากที่คิดไว้นะเนี่ย…ร่างของชายสวมใส่เกราะเหล็กสีแดงลุกขึ้นยืนพร้อมกับดึงดาบที่ปักอยู่บนพื้นขึ้นมา ตอนที่เย่ฮวาเดินเข้ามาท่ามกลางความมืดเขาคิดว่ามันเป็นเพียงแค่รูปแกะสลักเท่านั้น แต่หลังจากเห็นค่าสเตตัสของมันแล้ว หัวสมองของเขาก็หยุดทำงานไปในทันที