“โฮก!”เสียงมังกรใบไม้โบราณคำรามขึ้นด้วยความเกรี้ยวกราด ใบไม้ที่อยู่บนร่างของมันเกิดเป็นแสงสว่างขึ้นชั่วครู่ก่อนจะกลายเป็นเกล็ดสีทอง เย่ฮวาเองก็ได้รับการแจ้งเตือนการต่อสู้จากมังกรใบไม้โบราณตัวนี้ว่าได้เปิดใช้งานเกราะเกล็ดใบไม้แล้ว ซึ่งสกิลนี้เพิ่มการป้องกันให้ตัวเอง500 พอยท์ แต่สำหรับเขาดูเหมือนจะไม่มีประโยชน์เท่าไหร่นัก เพราะแค่ตวัดดาบออกไปเขาก็สามารถทำให้มันกลายเป็นศพได้แล้วมังกรใบไม้โบราณทรุดตัวลงกับพื้นพร้อมกับใบไม้จำนวนนับไม่ถ้วนที่ปลิวว่อนไปทั่วทุกหนแห่ง ค่าประสบการณ์ของเย่ฮวาเพิ่มสูงขึ้นอย่างก้าวกระโดด มอนสเตอร์เผ่ามังกรแตกต่างจากมอนสเตอร์ธรรมดาตัวอื่นอย่างสิ้นเชิง จึงทำให้มีค่าประสบการณ์ที่ค่อนข้างสูงเย่ฮวาหยิบเหรียญทองขึ้นมาจากพื้นและเก็บเข้าโกดังปาร์ตี้ หลังจากนั้นก็กวาดตามองไปรอบๆ “สกิลใบไม้ซุกซ่อนของมังกรใบไม้โบราณตัวนี้เพิ่มความยุ่งยากจนทำให้เราไม่สามารถมองหาพิกัดของมันได้อย่างแม่นยำ โชคดีที่เมื่อกี้เลือดของพี่หน่ายยังถือว่ามีเยอะอยู่พอสมควร ไม่งั้นผู้เล่นเกราะผ้าแบบเธอคงถูกตะปบจนตายภายในครั้งเดียวแน่”พี่หน่ายหรี่ตาลง “เมื่อกี้คิดไม่ถึงว่าจะมีมอนสเตอร์ต่างหากล่ะ ถ้านายไม่เชื่อก็เดินต่อสิ ถ้าฉันถูกมันซุ่มโจมตีอีกรอบ ฉันจะยอมให้นายเลิกเรียกฉันว่าพี่หน่ายเลย!”เย่ฮวามองเธอ “โอเค ฝีมือของเธอฉันก็เคยเชื่อมาแล้วแต่ฉันคิดว่าทางที่ดีเธอมายืนตรงกลางระหว่างฉันกับมู่จื่อหานดีกว่านะ
