บรรยายออกมาเป็นคำพูดได้ เพราะเขาลูกนี้มีขนาดใหญ่มากจนไม่กล้าจินตนาการว่าเกิดขึ้นจากกระดูกของมังกรยักษ์เพียงแค่ตัวเดียวเย่ฮวาสูดหายใจเข้าจนลึกพร้อมกับใช้ปลายดาบชี้ไปที่ยอดเขา “พวกเราขึ้นไปกันเถอะ!”“สวบสวบสวบ…”ภายในป่าทึบเต็มไปด้วยกลิ่นอายของธรรมชาติที่แตกต่างกันออกไป เงาของพวกเขาทั้งสามคนยังคงเดินผ่านป่าผืนใหญ่ที่เต็มไปด้วยเถาวัลย์ที่กำลังห้อยต่องแต่งลงมา รองเท้ายังคงเหยียบย่าลงบนผืนหญ้าสีเขียว ขณะที่งูกำลังพุ่งตัวออกมาจากพุ่มไม้เป็นระยะ มันเป็นเพียงแค่สัตว์ที่อยู่ในฉากเท่านั้น ไม่ได้มีราคามากพอที่จะสละเวลาเพื่อสังหารพวกมันพี่หน่ายกวาดตามองไปรอบๆ พร้อมกับพูดด้วยความสงสัย “แปลกชะมัดเลย ก็เห็นอยู่ว่าเป็นแผนที่ไว้เก็บเลเวล ต่อให้มีมอนสเตอร์ที่เลเวลต่ากว่านี้ออกมา แต่มันก็ไม่น่าจะถึงขั้นที่จะไม่มีอะไรโผล่ออกมาสักตัวนี่นา…”“โฮก!”ยังไม่ทันพูดจบ เสียงคำรามดังขึ้นขณะที่ร่างของพี่หน่ายกระเด็นลอยออกไปก่อนจะชนเข้ากับต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ด้านหลัง มุมปากของเธอมีเลือดสดๆ ไหลออกมา เธอใช้มือจับหน้าอกตัวเองไว้ขณะที่เลือดของเธอลดลงจากเดิมไปไม่น้อย!“5247”ตอนที่พี่หน่ายเพิ่งจะลุกขึ้นยืนได้อย่างมั่นคง ร่างมังกรดินที่ถูกปกคลุมด้วยใบไม้ก็ค่อยๆ ลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ มันแหงนหน้าขึ้นพร้อมกับคำรามด้วยน้าเสียงที่ดังสนั่น จนนกที่อยู่บนต้นไม้ต่างพากันบินกระจัดกระจายออกไปคนละทิศคนละทางถึงว่าทำไมถึงไม่เจอเงาของมอนสเตอร์
