เด็ดขาด!”“โอเค~”พี่หน่ายยอมปล่อยมือ “งั้นนายไปพักผ่อนเถอะ พรุ่งนี้นายกับฉันจะได้ไป…หึ!…หึ!…หึ!”เย่ฮวายกมือก่ายหน้าผาก “หึกับผีเธอสิ!”“นายมาขโมยคำพูดติดปากของฉันได้ไงเนี่ย~”“……”……พี่หน่ายวิ่งดุ๊กดิ๊กไปหานิ่งเชอู๋ล่านเพื่อเก็บเลเวลต่อส่วนเย่ฮวาและมู่จื่อหานยังคงยืนอยู่ที่เดิมพร้อมกับสายลมเย็นที่พัดโชยผ่านร่างไป จนทำให้ดอกไม้พลิ้วไหวไปตามแรงลมก่อนจะปลิวขึ้นสู่กลางอากาศ มู่จื่อหานยิ้มให้เย่ฮวาด้วยรอยยิ้มที่งดงาม “เย่ฮวานายอยากกินมื้อค่าอีกหน่อยไหม? จะให้ฉันซื้ออะไรเข้าไปให้กินไหม?”เย่ฮวาโบกมือ “เธอรีบนอนเถอะ ดึกดื่นขนาดนี้อย่าออกไปข้างนอกเลย”“อื้ม งั้นนายก็รีบนอนนะ”“โอเค!”หลังจากบอกลามู่จื่อหานแล้วเย่ฮวาก็ออกจากระบบทันที แม้ว่าการต่อสู้ในวันนี้จะเกิดความเสียหายแต่ก็ได้รับผลประโยชน์ไม่น้อย เมื่อลองคำนวณทั้งหมดอีกครั้งก็พบว่าพวกเขาได้รับไอเท็มระดับทอง 2417 ชิ้น ระดับทองเข้ม 661 ชิ้น โดยผ่านการคำนวณจากเยว่เอ๋อร์ ซึ่งถือว่าเป็นจำนวนที่เยอะมากจริงๆ หากนำไอเท็มเหล่านี้ไปขายและตีเป็นเงินหยวน คาดว่าจำนวนที่ได้รับคงจะสามารถเลี้ยงบั้นปลายชีวิตได้อย่างสบายๆหลังจากออกจากเกมกวาจื่อก็ช่วยถือหมวกไปวางไว้ที่ข้างเตียง หลังจากนั้นเขาก็หลับตาลงเพื่อเตรียมตัวเข้าเฝ้าพระอินทร์ทันที
