ของเย่ฮวา ผู้เล่นที่เพิ่งจะเหยียบย่าร่างของเย่ฮวาเขาต่างพากันกระเด็นกระดอนลอยออกไปคนละทิศคนละทาง เกราะบนตัวของเขาเปลี่ยนเป็นสีดำทะมึน ขณะที่เลือดภายในร่างกายเริ่มไหลพลั่งพรูออกมา ด้านบนเกราะก่อเกิดเป็นอักษรรูนมายาปรากฎ ขณะที่บนตัวดาบมีงูสีดำหมุนวนอยู่รอบๆ ก่อนจะกลายเป็นสีแดงโลหิตในวินาทีต่อมา“ครืน!”ศพเริ่มเกิดการสั่นไหวก่อนจะขยายขนาดขึ้นมา แขนทั้งสองข้างเริ่มขยับขณะที่ดันตัวเองขึ้นมาจากพื้นหญ้าอย่างช้าๆ พลังงานสีดำถูกพ่นออกมาจากปากขณะกวาดตามองไปยังผู้เล่นที่อยู่รอบๆ แล้วพูดด้วยน้าเสียงที่เย็นชา“กลุ่มมดไร้ค่าแต่กลับกล้าเหยียบย่าร่างกายนี้! พวกเจ้ากำลังรบกวนฝันหวานของข้า!!!”ผู้เล่นที่อยู่รอบตัวต่างพากันอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึงจนลืมที่จะสู้ไปชั่วขณะ พี่หน่ายที่กำลังวิ่งเข้ามาทันทีที่เธอเห็นฉากตรงหน้าก็อดไม่ได้ที่จะอ้าปากค้างเช่นกันเย่ฮวาที่ยังอยู่ในโหมดวิญญาณมองดูสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้น เฮ้ย…มันควรจะเป็นฉันไม่ใช่เหรอวะที่ฟื้นคืนชีพ?ไอ้บ้าที่ไหนเข้ามาควบคุมอยู่ในร่างของฉันวะเนี่ย?!ตอนที่เย่ฮวากำลังสบถด่าอยู่นั้น เขาก็รู้สึกได้ถึงพลังงานที่แข็งแกร่งภายในร่างกายของตนเอง วิญญาณของเขาได้ดูดเข้าไปในร่างของตนเองอีกครั้งแล้ว วินาทีต่อมาเขาก็ลืมตาขึ้นพร้อมกับรับรู้ได้ถึงหมอกสีแดงที่ปกคลุมอยู่ตรงหน้า กลุ่มคนจำนวนมากมายก่อนหน้านี้ได้แปรเปลี่ยนเป็นกลุ่มก้อนสีแดงโลหิต ร่างกายของทุกคนแปดเปื้อนไปด้วย
