็เริ่มเกิดเป็นช่องโหว่ ส่วนผู้เล่นเกราะหนักที่อยู่ห่างออกไปก็ไม่สามารถที่จะเข้ามาแทนที่ได้ เพราะหากเข้ามาก็ถูกเย่ฮวาสังหารจนตายอยู่ดี จะเข้ามาคนเดียวหรือสิบคนผลที่ได้ก็เหมือนกัน ตอนนี้พื้นที่ตรงหน้าของเย่ฮวาจึงกลายเป็นพื้นที่ว่างเปล่าไปเป็นที่เรียบร้อย!“หัวหน้า! ทางปีกขวาของพวกเรามีนักเวทย์คลาสสามจำนวนไม่น้อยเลย พวกเรารับมือกับพวกมันไม่ไหวแล้ว!”เถียนคาเฟยเวยเซ่อวิ่งเข้ามาพร้อมกับโล่ในมือเย่ฮวาขมวดคิ้วเข้าหากันเล็กน้อย “ผู้เล่นของกิลด์หลักวิหารสังหารเทพอยู่ทางฝั่งนี้ทั้งหมดไม่ใช่เหรอ? ทางฝั่งนั้นมีนักเวทย์คลาสสามเยอะขนาดนั้นได้ยังไงกัน?”กวาจื่อสไลด์ตัวเพื่อเบี่ยงการโจมตีจากนักดาบอีกคนพร้อมกับใช้กริชในมือแทงเข้าใส่ร่างของอีกฝ่ายอย่างต่อเนื่อง ท้ายที่สุดเขาก็สามารถปลิดชีพอีกฝ่ายได้สำเร็จในเวลาเดียวกันเขาก็ตะโกนขึ้นมาว่า “คนของกิลด์ทิงหลานเก๋อ!!!”สมองของเย่ฮวาเริ่มประมูลผล…กิลด์ทิงหลานเก๋อคือกิลด์ทางฝั่งของเมืองเลี่ยเยี่ยนไม่ใช่เหรอ? แต่พวกเขาไม่เคยมีปัญหาอะไรกับคนพวกนั้นเลยนะ ทำไมถึงได้มาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ได้ล่ะ?!เย่ฮวาหันไปพูดกับมู่จื่อหาน “เสี่ยวหานเธอจัดการทางฝั่งนี้ก่อนนะ ฉันขอไปดูทางฝั่งนู้นก่อน!”“อืม! ระวังตัวด้วยนะ” มู่จื่อหานมองมาที่เย่ฮวาด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความงดงามและอ่อนโยนเย่ฮวาตอบกลับไป “ไม่ต้องห่วง!”หลังจากนั้นเย่ฮวาก็วิ่งไปทางด้านหลังและออกไปพร้อมกับคาเฟย เพื่อมุ่งหน
