ิ้มแล้วมองหน้าที่เคร่งขรึมของเซิงสื่อเหมินก่อนที่จะหันไปมองลั่วปี๋เสี่ยชิงเหลียงที่กำลังมองมาด้วยสีหน้าภาคภูมิใจปนดูถูกเล็กน้อย หลังจากนั้นเย่ฮวาก็พูดด้วยน้าเสียงเย็นชาว่า “ไม่ส่งนะ!”เซิงสื่อเหมินไม่ได้พูดอะไรต่อจากนั้น เขาหมุนตัวและเดินออกไปพร้อมกับลั่วปี๋เสี่ยชิงเหลียงทันที ยาวกู่เดินมาข้างๆ เย่ฮวาแล้วพูดออกมา “สัตว์เลี้ยงของนายสู้ได้ 6นาที และสามารถสร้างการโจมตีได้ 8.5 คะแนน ส่วนอีกฝ่ายสร้างการโจมตีได้ 9.5 คะแนนแถมต่อสู้ได้ 7 นาทีความอึดของสัตว์เลี้ยงนายแย่ไปหน่อยนะ นายอยากได้สัตว์เลี้ยงตัวใหม่สักตัวไหมล่ะ?”เย่ฮวาโบกมือพร้อมกับพูด “น้องยาวกู่ไม่ต้องทำขนาดนั้นหรอก เธอกลับไปได้แล้วล่ะ ใกล้ถึงเวลากินข้าวแล้วด้วย อ่ะนี่…เอาโล่ของเธอคืนไป”ยาวกู่รับโล่ของเธอกลับไปก่อนจะยิ้มแล้วพูดว่า “โอเคถ้างั้นฉันไปแล้วนะ ยังมีอีกเนื่องที่อยากจะบอกนาย”“เรื่อง?”“ถ้าสัตว์เลี้ยงของนายสามารถวิ่งซิกแซกได้เร็วกว่านี้ก็จะสามารถรับการโจมตีธรรมดาและการโจมตีด้วยสกิลได้เพอร์เฟ็คกว่านี้ ถ้าได้สัตว์เลี้ยงร่างมนุษย์ที่มีความว่องไวอีกสักตัว สัตว์เลี้ยงธรรมดาๆ ก็คงไม่สามารถทำอะไรนายได้แล้วล่ะ” เมื่อเธอพูดจบเย่ฮวาก็ได้รับข้อความจากเธอหนึ่งฉบับพร้อมกับร่างของเธอที่ค่อยๆ หายไปตอนที่ร่างของเธอกำลังหายไปเธอก็ใช้มือจับแก้มของตัวเองด้วยท่าทางที่น่ารักน่าเอ็นดูเย่ฮวาเปิดข้อความที่ถูกส่งมาจากยาวกู่ ทันใดนั้นเขาก็ชะงักไปในทั
