ดเกราะรบกำลังนั่งอยู่บนนั้น เขาก้มหน้าลงขณะที่บนแขนของเขามีรอยสักรูปเดียวกับรอยแกะสลักที่อยู่บนแท่นบัลลังก์ของเมืองซีเยว่เย่ฮวาขมวดคิ้วเข้าหากันทันที นี่มันบอสนิ่! หลานตี๋……กษัตริย์เมืองซีเยว่!!!ลั่วปี๋เสี่ยชิงเหลียงที่เพิ่งจะเดินนำทุกคนออกมาจากถ้าก็พบว่าเลือดสีแดงเข้มเริ่มหมุนวนจนกลายเป็นเลือดที่เดือดปุดๆ ขึ้น ร่างของชายที่นั่งอยู่บนหินก้อนนั้นค่อยๆเงยหน้าขึ้นอย่างช้าๆ ซึ่งดวงตาสีแดงก่าของเขามีแสงสว่างบางอย่างปรากฏ นอกจากนี้เกราะเหล็กของเขาก็ดูแตกต่างจากเกราะของคนอื่นๆ อย่างสิ้นเชิงชายผู้นั้นกวาดตามองทุกคนก่อนจะถามด้วยน้าเสียงเย็นชา “นักผจญภัยแห่งเมืองชิงสุ่ยรึ? กลุ่มผู้อ่อนแอแต่กลับเดินทางมาที่นี่เพื่อหาที่ตายอย่างนั้นรึ?”นักธนูแค่นเสียงออกมาจากลำคอ หลังจากสร้างขบวนเตรียมพร้อมแล้ว เขาก็ง้างคันธนูในมือและปล่อยศรเหมันต์เข้าใส่บอสที่อยู่ตรงหน้าทันที ทว่าตอนที่ฝ่ามือเน่าเปื่อยของกษัตริย์ซีเยว่ได้ยกขึ้นและก็จับลูกธนูนั้นไว้อย่างแม่นยำ แขนของมันเกิดเป็นโลหิตที่ไหลพลั่งพรูออกมาอย่างไม่หยุดจนปกคลุมไปทั่วทั้งศรธนูที่อยู่ในมือ หลังจากนั้นศรธนูก็ถูกหลอมละลายจนหายไปท่ามกลางแม่น้าสีโลหิต“พวกรุ่นหลังที่ไม่รู้จักความเป็นความตาย ดูเหมือนว่าวันนี้พวกเจ้าคงจะต้องตายอยู่ภายในแม่น้าสีโลหิตแห่งนี้….”พูดจบร่างของมันก็ค่อยๆ ลุกขึ้น ทว่าในเวลานี้เองที่พวกเขาก็เพิ่งจะสังเกตเห็นว่าขาทั้งสองข้างของบอสได้หา
