ว่าเย่ฮวาก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องขอความช่วยเหลือจากลั่วอิง เพราะเขามีหน้าที่เดินตามคนเหล่านั้นเท่านั้น และเขาก็ไม่ได้ต้องการจะเก็บเลเวลที่นี่ด้วย จึงไม่มีความจำเป็นต้องรู้ค่าสเตตัสของพวกมันกลุ่มคนที่อยู่ด้านหน้ายังคงมุ่งหน้าต่อไปอย่างไม่หยุดส่วนลั่วปี๋เสี่ยชิงเหลียงก็ไม่ได้คิดที่จะเสียเวลาอยู่ที่นี่เพราะนอกจากที่เขาจะไม่ได้รับค่าประสบการณ์แล้ว เขายังต้องเสียค่าจ้างให้กับทุกคนในทีมเป็นรายชั่วโมงด้วย นี่จึงเป็นเหตุผลที่เขาไม่คิดจะเสียเวลาอยู่ที่นี่นานเกินไป!ทว่าตอนที่ผ่านมอนสเตอร์เหล่านั้นก็ทำให้พวกเขาไม่สามารถหลบหลีกพวกมันได้ โดยตอนที่พวกเขาเจอมอนสเตอร์สองตัวตรงหน้าก็ได้ทำการตรวจสอบรอบๆ ซึ่งก็พบว่าหากเดินอ้อมจะทำให้เสียเวลามากกว่าเดิมท้ายที่สุดพวกเขาจึงตัดสินใจฆ่ามอนสเตอร์เหล่านั้นเพื่อผ่านไปด้านหน้า จึงทำให้การต่อสู้ครั้งแรกของแผนที่แห่งนี้เริ่มต้นขึ้นนักธนูและนักเวทย์เริ่มโจมตีจากระยะไกลก่อนตามมาติดๆ ด้วยอัศวินที่ใช้โล่ต้านการโจมตีจากมอนสเตอร์ทั้งสองตัวไว้ ตอนที่อัศวินกำลังจะใช้อาวุธโจมตีเข้าใส่วิญญาณโสมม ยาวกู่ก็ปรากฏตัวขึ้นจากทางด้านหลังของมอนสเตอร์ทั้งสองตัว พร้อมกับใช้กริชในมือของเธอแทงเข้ากลางร่างของพวกมันทันที“3941”“7482！”“4035”“7494！”พลังชีวิตของพวกมันลดลงไปถึงครึ่ง และทุกคนก็มองเธอด้วยสายตาตกตะลึงไม่แพ้กัน ตอนที่ไฟบอลจากนักเวทย์พุ่งเข้าใส่ร่างของมันกลับสร้างค่าดาเมจได้ไม
