“ตูม!”เสียงระเบิดดังขึ้นท่ามกลางสวนดอกไม้กำแพงทั้งสี่ทิศถล่มลงมาภายในชั่วพริบตาภายใต้พลังของคาจิอันนานอกจากนี้ยังมีทหารเฝ้าเมืองอีกสองนายที่วิ่งกรูเข้ามาทว่าก็ถูกเย่ฮวาจองจำวิญญาณและดูดเลือดไปพร้อมๆ กันส่วนคาจิอันนาก็ถูกโจมตีเข้าใส่อีกสองสามครั้งตอนที่พลังชีวิตของเธอเหลืออีกไม่มาก จู่ๆ เมฆครึ้มขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศจนสร้างแรงกดดันภายในสวนดอกไม้เป็นอย่างมาก นอกจากนี้ชั้นเมฆก็ปรากฏแสงสว่างขึ้นพร้อมๆ กับเสียงของอสนีบาตที่ดังแทรกขึ้นคาจิอันนายกคทาในมือขึ้นสูง แสงสว่างปรากฏขึ้นและปกคลุมศพที่มีผิวหนังเปื่อยยุ่ย เพียงชั่วพริบตาเดียวมันก็ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นผิวหนังสีขาวที่เต่งตึง หลังจากผ่านไปได้ไม่กี่วินาทีต่อจากนั้น ศพที่ทำให้ผู้ที่พบเห็นรู้สึกสะอิดสะเอียนก็เปลี่ยนกลายเป็นร่างของหญิงสาวผู้งดงามเธอใช้ดวงตาที่เยือกเย็นมองมาที่เย่ฮวาพร้อมกับขยับริมฝีปากบางของเธอ “นักผจญภัยแห่งเมืองชิงสุ่ย…ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่เจ้าจะเข้ามาเหยียบย่าได้ตามอำเภอใจ เพื่อให้ได้รับชัยชนะข้าจะใช้คำสาปต้องห้ามที่แข็งแกร่งที่สุดเพื่อสังหารเจ้ารวมถึงวิญญาณของเจ้าด้วย แม้ว่ามันอาจจะทำให้ข้าต้องถูกทำลายข้าก็ไม่เกรงกลัว จงรับความตายเสียเถอะ!”พูดจบเธอก็ยกฝ่ามือที่เนียนสวยขึ้นสูง ราวกับแสงอสนีบาตที่อยู่บนท้องฟ้าได้ยินคำสั่งจากเธอ วินาทีต่อมาแสงอสนีบาตเหล่านั้นก็หลอมรวมจนกลายเป็นใบมีดขนาดใหญ่ขึ้นก่อนจะชนเข้าใส่กลางอกของเย่ฮ
