นประตูเมืองของสถานที่แห่งนี้ เย่ฮวาก้าวเท้าไปด้านหน้าพร้อมกับดาบคู่ใจในมือ ตอนที่อยู่ห่างจากประตูเมืองได้ราวๆ 4-5 เมตร เขาก็เห็นสถานการณ์ที่อยู่ตรงหน้าอย่างชัดเจนด้านข้างของประตูเมืองที่เป็นดั่งซากปรักหักพัง ทั้งสองข้างมีทหารยืนเรียงรายอยู่สองแถว ทว่าชุดเกราะที่อยู่บนตัวของทหารเหล่านี้กลับถูกปกคลุมไปด้วยตะไคร่น้าสีเขียว ร่างกายที่อยู่ด้านในเกราะเหล็กที่แข็งแรงนี้ไม่ใช่มนุษย์ที่มีชีวิตอีกต่อไปแล้ว แต่พวกมันคือศพสีดำที่ดูเหี่ยวเฉา“เคล้ง!”กาต้มน้าที่มีสนิมเกาะกินถูกโยนมาทางเย่ฮวาอย่างรวดเร็ว เขารีบยกแขนขึ้นมาขวางไว้จนทำให้กาต้มน้านั้นกระแทกเข้ากับแขนก่อนจะกระเด็นลอยออกไปไกลหลายเมตร ในเวลาเดียวกันร่างกำยำที่สวมใส่ชุดเกราะสีทองก็เดินออกมาจากเมืองพร้อมกับพูดด้วยน้าเสียงแหบพร่า“เจ้าหัวขโมยสมควรตาย! เจ้ากล้าเดินทางมาที่นี่จะต้องมีความคิดแย่งชิงหยกแห่งวิญญาณของกษัตริย์! ทหารฟังคำสั่งให้ดี! ฆ่าผู้ที่ไม่รู้จักความเป็นความตายนี้ซะ คืนนี้พวกเราจะกินเนื้อจากศพของมัน!”“ขอรับ!”เสียงตอบรับจากทหารทั้งสองฝั่งพูดขึ้นอย่างพร้อมเพรียงกัน พร้อมกับดึงอาวุธที่ดูผุพังออกมาจากข้างเอวแล้ววิ่งตรงมาที่เย่ฮวาทันที!ทหารเฝ้าเมืองเหล่านี้เป็นมอนสเตอร์เสริมสร้างความแข็งแกร่งระดับสาม จึงทำให้ไม่สามารถมองเห็นค่าสเตตัสของมันได้ ทว่าเขาก็คิดว่าสามารถรับมือกับมันได้ ทันทีที่เท้ากระทืบลงบนพื้น โซ่ผูกวิญญาณและสกิลโจมตีก็ถู
