“โฮก…โฮก…”หัวหน้าเผ่าแหงนหน้าขึ้น ขวานรบในมือของมันเกิดเป็นเปลวเพลิงที่สร้างความหวั่นเกรงให้กับคู่ต่อสู้ ราวกับต้องการจะแผดเผาสรรพสิ่งที่อยู่รอบๆ ให้หมดสิ้น เย่ฮวาโน้มตัวลงเล็กน้อยพลันใช้ดาบในมือยกขึ้นมือขวางไว้ตรงหน้า ขวานและดาบปะทะเข้าหากันสุดแรงจนเกิดประกายไฟขึ้นพร้อมกับพลังงานความร้อนที่ส่งมารอบๆตัวของเขาเย่ฮวาขบฟันแน่นเพื่อรับแรงโจมตีมวลใหญ่ที่ส่งออกมา จากนั้นเขาก็ปล่อยพลังงานในร่างกายไปที่แขนของตัวเองพร้อมกับสกิลดาบวายุ“4871”เย่ฮวากระตุกยิ้มมุมปาก แม้ว่าการโจมตีของหัวหน้าเผ่าจะสูงมากจนน่ากลัว ทว่าการใช้โอสถหน้าฝนและเอฟเฟคดูดเลือดจากสร้อยที่เขามีอยู่ รวมเข้ากับการป้องกันของมู่จื่อหานที่เข้ามาเสริมเป็นครั้งคราว ทำให้พวกเขาและสัตว์เลี้ยงอีกสองตัวสามารถจัดการกับมันได้อย่างง่ายดายหัวหน้าเผ่าเปิดใช้สกิลออกมาสองสกิลแล้ว สกิลแรกคือการใช้ขวานคู่โจมตีต่อเนื่อง สกิลที่สองคือใช้ประโยชน์จากเปลวเพลิงเพื่อสร้างค่าความเสียหายให้กับพื้นที่โดยรอบที่อยู่ตรงหน้า ทว่าเนื่องจากตำแหน่งการยืนจึงทำให้เอฟเฟคของสกิลนี้ไม่สามารถใช้งานได้ระยะเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว พลังชีวิตของหัวหน้าเผ่าลดลงอย่างช้าๆ เพียงชั่วครู่พลังชีวิตของมันก็ลดลงเหลือเพียงแค่ 5% เท่านั้น ดวงตาของมันเกิดเป็นหยดน้าตาสีโลหิตสองสาย มันจ้องมองมาที่เขาและมู่จื่อหานพลันพึมพำออกมาว่า “เผ่าออร์คมีชีวิตมาเกือบพันปีอีกครั้ง พวกเราต้องการพละกำล
