คิ้วของเย่ฮวาขมวดเข้าหากันก่อนจะหันไปถามน่าเหม่ยตี๋ว่า “ถึงแม้ว่าผมจะคิดว่านี่ไม่ใช่ความผิดของพวกท่าน แต่ในเมื่อท่านขอร้องมาเช่นนี้ ผมก็คงจะเปลี่ยนใจท่านไม่ได้ นอกจากจะยินดีตกปากรับคำเพื่อช่วยเหลือท่าน ผมก็ไม่เห็นว่าจะมีทางเลือกอื่นที่ดีกว่านี้”น่าเหม่ยตี๋หลับตาลงพร้อมกับมุมปากที่กระตุกรอยยิ้มขึ้น เธอพูดด้วยน้าเสียงที่ไร้เรี่ยวแรง “ขอบใจเจ้ามากนะท่านทหารนักรบ ขอให้บรรพบุรุษเผ่าออร์คของพวกเราอวยพรให้กับท่าน…”พูดจบเลือดของเธอก็หายไปจนหมด เมื่อไม่มีเลือดหลงเหลือก็เท่ากับว่าไร้ซึ่งชีวิตแล้ว ตอนนี้เธอได้จากไปอย่างสมบูรณ์ ภารกิจนี้เป็นเพียงภารกิจเล็กๆ ที่ไม่ได้มีความยากลำบากอะไรเย่ฮวาลุกขึ้นและมองศพของน่าเหม่ยตี๋ที่นอนอยู่บนพื้นดินก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ ผู้นำเผ่าได้แต่งงานกับภรรยาสาวที่จิตใจดีแบบนี้ แต่สุดท้ายกลับทำให้ภรรยาของตนเองกลายเป็นมอนสเตอร์ตัวหนึ่ง ไร้ซึ่งมนุษยธรรมเสียจริงเย่ฮวาเลือกที่จะปล่อยให้ศพของน่าเหม่ยตี๋อยู่ที่นี่ก่อนเพราะหากนำร่างของออร์คไปตอนนี้ดูเหมือนจะหนักเกินไปหน่อย อีกอย่างเย่ฮวาและมู่จื่อหานก็ต้องฆ่ามอนสเตอร์เพื่อขึ้นไปด้านบนสุดด้วย ยังไงก็คงจะพาเธอไปด้วยไม่ได้ คงต้องรอให้ภารกิจสิ้นสุดลงถึงจะสามารถมาทำภารกิจนี้ต่อได้เย่ฮวารีบเดินตรงไปหามู่จื่อหาน ในเวลานี้เธอกำลังยกโล่ขึ้นมาขณะที่สัตว์เลี้ยงอย่างเม่ยเอ๋อร์และนกชิงหลวนก็ยังคงโจมตีมอนสเตอร์ตรงหน้าอย่างไม่หยุด เขาใช
